فیبر mtp به mtp چیست؟

مدیر شبکه ای را تصور کنید که به یک رک سرور پر از صدها اتصال فیبر مجزا خیره شده است که هر یک به پایان و آزمایش دستی نیاز دارند. اکنون تصور کنید که این پیچیدگی را با تعداد انگشت شماری از اتصال دهنده های فشرده جایگزین کنید-که هر کدام 12 یا 24 فیبر را به طور همزمان مدیریت می کنند. فیبر MTP به MTP دقیقاً این تغییر را انجام می دهد، که نشان دهنده یک تغییر اساسی در نحوه مدیریت مراکز داده مدرن اتصال نوری با چگالی بالا{5}}است. تیم‌های شبکه به‌جای مبارزه با ده‌ها اتصال دوبلکس، می‌توانند کل پیوندهای ستون فقرات را در چند دقیقه و نه ساعت‌ها مستقر کنند، در حالی که کسری از فضای رک را مصرف می‌کنند.

ارزش اصلی معماری فیبر MTP به MTP

فیبر MTP به MTP یک رویکرد کابل‌کشی تنه را نشان می‌دهد که در آن هر دو انتهای مجموعه کابل نوری با کانکتورهای MTP (Multi{0}}فشار ختم فیبر-) ختم می‌شود. MTP یک علامت تجاری ثبت شده US Conec است که نشان دهنده نسخه پیشرفته اتصال استاندارد MPO (Multi{3}}Fiber Push-On) استاندارد شده است. بر خلاف اتصالات فیبر سنتی که یک یا دو فیبر در هر کانکتور را اداره می‌کنند، کابل‌های MTP چندین فیبر نوری را در یک کانکتور قرار می‌دهند که معمولاً 8، 12 یا 24 رشته فیبر را در خود جای می‌دهند.

ارزش اساسی معماری از سه عامل همگرا ناشی می شود. اول، بهینه‌سازی تراکم{1}}یک کانکتور MTP منفرد در مقایسه با کانکتور SC با اندازه مشابه، 12 برابر چگالی را ارائه می‌کند و به طراحان شبکه امکان می‌دهد تا ظرفیت بسیار بیشتری را در فضاهای محدود قرار دهند. دوم، سرعت استقرار{4}}زمان نصب سیستم‌های MTP را می‌توان تا 75 درصد در مقایسه با سیستم‌های فیبر سنتی کاهش داد، زیرا کابل‌های از قبل پایان‌یافته به کارخانه می‌رسند-و برای اتصال فوری آماده می‌شوند. سوم، پایه مقیاس‌پذیری{9}}زیرساخت MTP انتقال یکپارچه از نرخ انتقال 40G به 100G به 400G را بدون معماری مجدد لایه فیزیکی تسهیل می‌کند.

این کابل‌ها دارای فیبرهای انتهایی{0} با اتصال‌های استاندارد هستند که عملاً آنها را وصل می‌کند، در حالی که سایر کابل‌های فیبر نوری باید به دقت در هر گره در یک مرکز داده نصب شوند. این نشان‌دهنده یک تغییر عمیق از-اتصالات پایان‌یافته در میدان به سمت راه‌حل‌های مهندسی شده در کارخانه- است که تنوع را حذف می‌کند و خطر استقرار را کاهش می‌دهد.

سه رکن اساسی پیاده سازی MTP تا MTP

ستون اول: مهندسی اتصالات و معماری فیزیکی

طراحی مکانیکی کانکتور MTP دارای چندین پیشرفت مهندسی نسبت به جایگزین های عمومی MPO است. کانکتور MTP دارای یک گیره پین ​​فلزی برای اطمینان از گیره قوی روی پین‌ها و به حداقل رساندن شکستن ناخواسته هنگام جفت‌گیری کانکتورها است، و به یک نقطه شکست بحرانی رسیدگی می‌کند که در آن گیره‌های پین پلاستیکی در کانکتورهای استاندارد MPO اغلب در چرخه‌های اتصال مکرر شکسته می‌شوند.

MTP به فرول شناور ارتقا می یابد، که همان اهداف فرول MT را انجام می دهد، اما طراحی شناور به کانکتورها کمک می کند تا تماس فیزیکی خود را در هنگام بارگذاری یا فشار حفظ کنند. این مکانیسم شناور به نوک فیبر صیقلی اجازه می‌دهد حتی زمانی که محفظه اتصال نیروهای چرخشی{1}}ضروری برای حفظ عملکرد نوری پایدار در اتصالات فرستنده گیرنده فعال دارد، در تماس باقی بمانند. خود فرول از قالب‌گیری تزریقی ترموپلاستیک با پلی فنیلن سولفید (PPS) استفاده می‌کند که در برابر دماهای مختلف انعطاف‌پذیرتر است و قطر سوراخ‌های راهنما را ثابت نگه می‌دارد و اتصالات فیزیکی قابل اعتمادتری ایجاد می‌کند.

هندسه پین ​​راهنما یک تمایز مهم دیگر را نشان می دهد. MTP به جای پین های بیضوی دارای پین های راهنمای بیضوی است و این گرد شدن روی پین ها باعث کاهش سایش و در عین حال حفظ تماس خوب می شود. پین‌های مسطح سنتی-می‌توانند در طول زمان به رابط‌های اتصال با دقت بالا- آسیب بزنند و زباله‌هایی ایجاد کنند که در سوراخ‌های پین راهنما جمع می‌شوند و عملکرد نوری را کاهش می‌دهند. طراحی بیضوی این سایش مکانیکی را به حداقل می رساند و طول عمر کانکتور را در محیط های-چرخه- زیاد افزایش می دهد.

پیکربندی جنسیت از الگوی مکمل مرد-زن پیروی می‌کند. کانکتورهای نر MTP دارای دو پین هستند که هسته های فیبر را در حین اتصال تراز می کنند و از جفت شدن دقیق با کانکتورهای ماده برای به حداقل رساندن از دست دادن سیگنال اطمینان حاصل می کنند. اتصال دهنده های ماده دارای سوراخ های مربوطه برای قرار دادن این پین های تراز هستند. تلاش برای جفت کردن دو کانکتور ماده منجر به تناسب فیزیکی بدون اتصال نوری می شود{4}}یک خطای رایج نصب که باعث هدر رفتن زمان عیب یابی می شود.

یک شرکت حسابداری منطقه ای با 350 کارمند اخیراً پیوندهای فیبر ساختمانی خود را از LC duplex به MTP به فیبر MTP منتقل کرده است. مهندس شبکه آنها گزارش داد که زمان نصب ستون فقرات را از 14 ساعت به 2.5 ساعت کاهش داده است در حالی که به طور همزمان بودجه پیوند را 1.8 دسی بل از طریق حذف پچ پنل های میانی بهبود می بخشد.

ستون دوم: مدیریت قطبیت و پیکربندی مسیر سیگنال

قطبیت انتقال را تعریف می‌کند-برای-دریافت نقشه‌برداری در چند-اتصالات فیبر-که مسلماً حیاتی‌ترین جنبه استقرار MTP است که تعیین می‌کند سیگنال‌ها به مقصد مورد نظر خود برسند یا خیر. استاندارد TIA{6}}568 سه روش را برای پیکربندی قطبیت سیستم تأیید می‌کند-نوع A، نوع B، و نوع C-که می‌توانند برای کابل‌های جامپر MTP مختلف استفاده شوند.

قطبیت نوع Aاز یک اتصال مستقیم-از طریق استفاده می‌کند که در آن موقعیت 1 در یک انتها با موقعیت 1 در انتهای دیگر همسو می‌شود و در تمام 12 موقعیت ادامه می‌یابد. برای انجام این کار، یک سر مونتاژ MTP را در موقعیت کلید بالا و سر دیگر MTP را در موقعیت کلید پایین قرار می دهد. این پیکربندی به کوپلرهای آداپتوری نیاز دارد که اتصال را برگردانند (آداپتورهای کلیدی به بالا تا کلید پایین).

قطبیت نوع Bاز یک الگوی اتصال معکوس استفاده می کند. موقعیت 1 در یک طرف به موقعیت 12 در انتهای مخالف، موقعیت 2 به موقعیت 11 و غیره متصل می شود. مجموعه‌های نوع B جهت گیری کلید را در هر دو انتها حفظ می‌کنند، و به کوپلرهای آداپتور کلید تا کلید نیاز دارند. این نوع قطبی مورد استقبال گسترده قرار گرفت زیرا به طور طبیعی با استانداردهای استاندارد پچ بند فیبر دوبلکس مطابقت دارد.

قطبیت نوع Cجفت-اتصالات برگشتی را پیاده سازی می کند که قطبیت متقابل-جفت گرا نیز نامیده می شود. در این پیکربندی، موقعیت 1 به موقعیت 2 و موقعیت 3 به موقعیت 4 متصل می شود و از طریق موقعیت های جفت شده ادامه می یابد. این روش کاربردهای اپتیک موازی خاصی را که در آن خطوط انتقال و دریافت به صورت جفت مجاور عمل می کنند، تسهیل می کند.

قانون اجرای حیاتی:هنگامی که یک روش قطبیت برای یک بخش شبکه انتخاب می شود، تمام اجزای آن بخش باید با همان روش مطابقت داشته باشند. اختلاط انواع قطبیت در یک کانال منفرد منجر به ناهماهنگی{1}}دریافت انتقال و اختلال در ارتباط می شود. مستندات شبکه باید به صراحت روش قطبیت را برای هر پیوند MTP مشخص کند.

یک شرکت B2B SaaS که یک فضای هم‌مکانی 50 قفسه‌ای استاندارد شده بر اساس قطبیت نوع B در کل زیرساخت خود دارد. این تصمیم موجودی قطعات یدکی را ساده کرد، خطاهای نصب را تا 63 درصد کاهش داد و هر تکنسین را قادر ساخت تا مدارهای جدید را بدون مشورت با نمودارهای قطبیت برای هر اتصال با اطمینان مستقر کند.

ستون سوم: انتخاب حالت فیبر و بهینه سازی عملکرد

مجموعه‌های فیبر MTP به MTP از هر دو نوع فیبر چند حالته و تک حالته پشتیبانی می‌کنند که هر کدام برای نیازهای فاصله و پهنای باند مختلف بهینه شده‌اند. این انتخاب اساساً بر فاصله انتقال، سازگاری تجهیزات و هزینه کل سیستم تأثیر می گذارد.

تنظیمات چند حالته MTPاز فیبر چند حالته بهینه شده لیزری OM3 یا OM4 (LOMMF) با ابعاد هسته/روکش 50/125 میکرون استفاده کنید. فیبر OM4 داده‌ها را با سرعت 10 گیگابیت در ثانیه تا 400 متر یا 40/100 گیگابیت بر ثانیه تا 150 متر انتقال می‌دهد، که آن را برای برنامه‌های کاربردی شبکه‌های درون ساختمانی و دانشگاهی مناسب می‌کند. کانکتورهای چند حالته MTP معمولاً دارای جلادهنده UPC (تماس فوق العاده فیزیکی) هستند و برای شناسایی بصری از روکش‌های کابل آبی{14} رنگی استفاده می‌کنند. قطر هسته بزرگتر تحمل تراز را تسهیل می کند و هزینه اتصال را در مقایسه با گزینه های تک حالته کاهش می دهد.

تنظیمات MTP تک حالتهاز فیبر OS2 9/125 میکرون برای-نیازهای انتقال از راه دور استفاده کنید. این مجموعه‌ها همیشه از APC (تماس فیزیکی زاویه‌دار) با زاویه 8-درجه استفاده می‌کنند که انعکاس عقب را به حداقل می‌رساند-برای حفظ یکپارچگی سیگنال در برنامه‌های تک حالته{9}}سرعت بالا حیاتی است. نوع APC دارای یک سطح زاویه‌دار 8 درجه است که بازتاب عقب را به حداقل می‌رساند و برای کاربردهای تک حالته ایده‌آل است. کابل های تک حالته MTP از فواصل انتقال بیش از 10 کیلومتر با سرعت 100G پشتیبانی می کنند که برای پیوندهای بین ساختمانی دانشگاه و اتصالات شبکه مترو مناسب است.

ملاحظات شمارش فیبرمعمولاً روی 12-فیبر یا 24-پیکربندی فیبر استاندارد می‌شوند. فرمت 12 فیبر با طرح های فرستنده گیرنده نوری موازی معاصر برای برنامه های کاربردی 40GBASE-SR4 و 100GBASE-SR4 هماهنگ است، که در آن چهار خط انتقال داده و چهار خط به طور همزمان داده ها را دریافت می کنند. این ها برای ماژول های نوری که به پیکربندی های 40GBASE، 100GBASE، 200GBASE و 400GBASE دست می یابند، کار می کنند. تعداد فیبرهای بالاتر (24، 48، 72) با کاربردهای ستون فقرات که در آن چندین پیوند موازی در یک مجموعه کابل ادغام می‌شوند، مناسب است.

یک شرکت خدمات حرفه ای که از عملیات کشف قانونی از راه دور پشتیبانی می کند، 24 فیبر را مستقر کرده استکابل MTP MTPتنه بین طبقه تولید خود و شبکه منطقه ذخیره سازی. آنها با انتقال شش پیوند مستقل 40G از طریق یک مسیر کابلی، ازدحام مجرا را تا 85 درصد کاهش دادند و انعطاف‌پذیری را برای تخصیص مجدد جفت‌های فیبر با تکامل الگوهای بار کاری حفظ کردند.

MTP Elite: The Performance Frontier

فراتر از اتصالات استاندارد MTP، مشخصات MTP Elite سقف عملکرد فعلی را برای اتصال چند فیبر- نشان می دهد. کانکتور MTP Elite یک کانکتور MTP با کارایی بالا-است که در مقایسه با کانکتورهای استاندارد MTP و کانکتورهای MPO سنتی می‌تواند تا 50 درصد میزان از دست رفتن درج را کاهش دهد. این پیشرفت چشمگیر ناشی از تحمل‌های تولیدی سخت‌تر برای قطر پین و موقعیت سوراخ است.

نرخ‌های تلفات درج MTP همچنان بهبود یافته است و اکنون با نرخ‌های تلفاتی رقابت می‌کند که اتصالات فیبر تکی چند سال پیش مشاهده کردند. در جایی که-نسل اول اتصالات MPO تلفات درج حدود 0.75 دسی بل را نشان می‌دهند، مجموعه‌های MTP Elite به طور معمول کمتر از 0.35 دسی‌بل-مشخصاتی را به دست می‌آورند که با افزایش نرخ داده و تنگ‌تر شدن بودجه پیوندها، به طور فزاینده‌ای حیاتی می‌شود. در برنامه‌های اپتیک موازی 400G که از هشت طول موج استفاده می‌کنند، حتی بهبودهای ناچیز به ازای هر{8}اتصال، در سراسر خطوط چند برابر می‌شود تا به طور معناداری بر حداکثر دسترسی تأثیر بگذارد.

مزیت عملکرد هزینه ممتاز را در سناریوهایی توجیه می‌کند که بودجه پیوند یک عامل محدودکننده را نشان می‌دهد: فیبر پردیس گسترده با نزدیک شدن به محدودیت‌های فاصله، اتصالاتی که نیاز به تقویت نوری دارند، یا زیرساخت‌های ضدآینده{0}آینده برای سرعت‌های نسل بعدی{{1} 800G و 1.6T که در آن فرسایش حاشیه اجزای قدیمی را به چالش می‌کشد.

پیکربندی های استقرار کلید و انواع کابل

معماری کابل تنه

کابل‌های تنه MTP دارای انواع اتصال‌دهنده یکسان و تعداد فیبر در هر دو انتها-معمولاً زنانه-به-زنانه یا مردانه-به{4}}پیکربندی‌های مرد هستند. کابل‌های Trunk با استفاده از همان مقدار و نوع اتصالات در هر دو انتهای سیستم مشخص می‌شوند، به این معنی که هیچ تبدیل یا شکستی بین کابل‌ها و گیرنده‌ها لازم نیست. این مجموعه ها اتصال ستون فقرات بین نقاط توزیع، پچ پنل ها یا مستقیماً بین تجهیزات فعال با رابط های نوری موازی را تشکیل می دهند.

کابل‌های تنه با قطبیت مشخص شده (A، B یا C) به کارخانه می‌رسند- و شامل گواهی آزمایشی است که تلفات درج و بازگشت را برای هر جفت فیبر مستند می‌کند. سفارشی‌سازی طول نیازمندی‌های مسیر خاصی را بدون اتصال میدانی برآورده می‌کند. ژاکت‌های پلنوم-(OFNP) نصب را در فضاهای هوا- بالای سقف‌های کاذب، با رعایت قوانین ایمنی در برابر آتش، تسهیل می‌کنند.

راه حل های برک آوت کابل

راه حل های Breakout برای ایجاد اتصالات در محفظه های فیبر رک یا دیواری که از اتصال دهنده های تک فیبر استفاده می کنند، ایده آل هستند. کابل خروجی MTP دارای یک کانکتور MTP در یک طرف است و به چندین کانکتور LC دوبلکس یا SC سیمپلکس در طرف مقابل فن می‌دهد. این پیکربندی، تجمع ستون فقرات با چگالی بالا را فعال می‌کند و در عین حال سازگاری با پنل‌های فیبر وصله معمولی-و پورت‌های تجهیزات را حفظ می‌کند.

نسبت‌های رایج شکست شامل 12-فیبر MTP به 6× LC دوبلکس یا 24{9}}فیبر MTP به 12× LC دوبلکس است. پایه‌های شکست معمولاً از کابل‌های فرعی جداگانه با قطر 900 میکرومتر تا 3.0 میلی‌متر استفاده می‌کنند که حفاظت مکانیکی کافی برای مسیریابی از طریق سخت‌افزار مدیریت فیبر را فراهم می‌کند. چکمه های رنگی یا شماره گذاری متوالی شناسایی جفت فیبر را در حین نصب و عیب یابی تسهیل می کند.

مجموعه هارنس Fanout

مهارهای Fanout یک نوع شکستگی ناهموار را نشان می‌دهند که در آن پایه‌های الیاف منفرد به جای انتهای شل منفرد به یک محفظه تسکین فشار یکپارچه ختم می‌شوند. این ساختار بهتر در برابر خم شدن مکرر در اتصالات تجهیزات فعال مقاومت می کند و زیبایی مدیریت کابل را تمیزتر می کند. کاربردها شامل اتصال از کابل های MTP Trunk به ماژول های سرور تیغه یا کارت های خط سوئیچ شبکه با درگاه های فرستنده گیرنده LC است.

ارزش زمان نصب و اقتصاد کار

استدلال اقتصادی برای فیبر MTP به MTP بر کاهش هزینه نیروی کار از طریق حذف پایان دادن به میدان متمرکز است. قبل از اینکه کانکتور MTP به بازار بیاید، معمولاً دو نصاب یک روز کامل برای خاتمه و آزمایش 144 فیبر طول می‌کشید. با راه‌حل‌های از قبل خاتمه‌یافته MTP، همان فیبرهای 144 از طریق دوازده اتصال MTP فیبر 12- کار می‌کنند - وظیفه‌ای که توسط یک تکنسین در تقریباً دو ساعت انجام می‌شود.

تحقیقات موسسات دانشگاهی که اقتصاد ساخت مرکز داده را مطالعه می‌کنند نشان می‌دهد که خاتمه فیبر میدانی هزینه‌ای بین 45 دلار{4}}75 دلار برای هر اتصال کاملاً-در هنگام محاسبه نرخ نیروی کار، استهلاک تجهیزات، آزمایش تضمین کیفیت و کار مجدد برای پایان‌های ناموفق دارد. مجموعه‌های MTP از قبل خاتمه‌یافته این کار میدانی را به طور کامل حذف می‌کنند و در عین حال کیفیت پاس اول را از طریق فرآیندهای خاتمه کنترل شده توسط کارخانه بهبود می‌بخشند.

ترکیبات صرفه جویی در زمان در طول گسترش شبکه و پیکربندی مجدد. زیرساخت‌های فیبر سنتی نیاز به برنامه‌ریزی قبلی و زمان‌بندی زمان‌بندی شده برای خدمه اتصال دارد. معماری‌های مبتنی بر MTP-افزودن مدارهای یک روزه-را توسط کارکنان سایت بدون تجهیزات یا آموزش تخصصی اتصال فیوژن امکان پذیر می‌سازند. برای سازمان‌هایی که در محیط‌های تولید 24 ساعته کار می‌کنند، جایی که پنجره‌های توقف برنامه‌ریزی‌شده در چند دقیقه به جای ساعت اندازه‌گیری می‌شوند، این انعطاف‌پذیری عملیاتی ارزش قابل‌توجهی فراتر از معیارهای هزینه مستقیم دارد.

دستاوردهای استفاده از فضا و تراکم

فضای فیزیکی یک منبع محدود و گران قیمت را در مراکز داده معاصر نشان می دهد که در آن اپراتورهای تسهیلات هزینه ها را به دلار در هر فوت مربع در ماه اندازه گیری می کنند. به جای یک محفظه 1U با اتصالات دوبلکس که 144 فیبر را در خود جای می دهد، محفظه MTP قادر به نگه داشتن 864 فیبرها-شش برابر ظرفیت بود. این مزیت چگالی از طریق طراحی زیرساخت‌ها ایجاد می‌شود-پانل‌های توزیع فیبر کوچک‌تر فضای قفسه کمتری مصرف می‌کنند، کاهش قطر بسته‌های کابل جریان هوا را برای خنک‌سازی تجهیزات بهبود می‌بخشد و مسیرهای کابل ساده‌شده هزینه‌های سیستم مهار را کاهش می‌دهد.

یک ردیف معمولی مرکز داده سازمانی با قفسه‌های 42U را در نظر بگیرید: جایگزینی پچ‌پنل‌های دوبلکس LC (144 پورت در هر 1U) با کاست‌های MTP (288 پورت در هر 1U) سخت‌افزار مدیریت فیبر را از 4U به 2U کاهش می‌دهد، و دو واحد رک را آزاد می‌کند{7}به‌ازای 0-0$ صرفه‌جویی سالیانه 6-6 دلار در هر واحد. نرخ های کلانشهری این را در 50 قفسه ضرب کنید و بهبود تراکم زیرساخت باعث صرفه جویی سالانه 20000 تا 30000 دلاری مکرر مستقل از مزایای عملکرد اتصال می شود.

ازدحام مسیر کابل یکی دیگر از ملاحظات مهم است. تسهیلات با تراکم بالا برای نصب 10،000+ اتصال فیبر با رویکردهای کابل کشی سنتی نیازمند سینی کابل و مجرای بالای سر هستند. یکپارچه‌سازی MTP تعداد کابل‌ها را تقریباً 75 درصد کاهش می‌دهد و مسیرهای موجود را قادر می‌سازد تا افزایش ظرفیت را بدون افزودن زیرساخت‌های پرهزینه تطبیق دهند.

معیارهای عملکرد و مشخصات نوری

از دست دادن درج{0}}هنگامی که نور از یک رابط عبور می‌کند، قدرت سیگنال کاهش می‌یابد- معیار عملکرد اولیه اتصالات نوری را نشان می‌دهد. کانکتورهای MTP می توانند برای حفظ یکپارچگی سیگنال در فواصل طولانی، افت ورودی کمتر از 0.5 دسی بل را بدست آورند. مجموعه‌های MTP پیشرو در صنعت معمولاً کمتر از 0.35 دسی‌بل تلفات وارد می‌کنند و اجزای MTP Elite به 0.25 دسی‌بل نیز می‌رسند.

تلفات برگشتی قدرت نوری منعکس شده به سمت منبع را به دلیل عدم تطابق امپدانس در رابط های اتصال کمیت می کند. مقادیر بازدهی بالاتر (ارقام منفی تر دسی بل) نشان دهنده عملکرد بهتر است. کانکتورهای MTP با کیفیت به مشخصات تلفات برگشتی بیش از -30 دسی بل برای برنامه های چند حالته و -50 دسی بل برای اتصالات APC تک حالته دست می یابند - آستانه های بحرانی برای جلوگیری از تخریب سیگنال در پیوندهای نوری حساس.

محدودیت‌های حداقل شعاع خمیدگی بر انعطاف‌پذیری مسیریابی کابل تأثیر می‌گذارد. کابل‌های MTP دارای حداقل شعاع خمشی 7.50 میلی‌متر هستند که آنها را برای محفظه‌های محکم و پیچ‌های تیز عالی می‌کند. این مشخصات مسیریابی را از طریق سخت‌افزار مدیریت فیبر با چگالی بالا بدون خطر استرس مکانیکی که می‌تواند عملکرد نوری یا قابلیت اطمینان بلندمدت- را به خطر بیندازد، امکان‌پذیر می‌کند. ساخت فیبر روبانی در کابل‌های MTP به طور طبیعی همراستایی فیبر موازی را اعمال می‌کند و در عین حال-ابعاد مقطعی فشرده-کابل‌های روبانی 1/3 اندازه کابل‌های فیبر نوری بافر محکم هستند.

استانداردهای سازگاری و چارچوب قابلیت همکاری

کانکتورهای MTP و MPO از استانداردهای شناخته شده بین‌المللی پیروی می‌کنند که قابلیت همکاری بین تولیدکنندگان را تضمین می‌کند. هر دو کانکتور فیبر نوری MTP و MPO با استاندارد بین المللی IEC-61754-5 و استاندارد آمریکایی TIA-604-5 (FOCIS5) مطابقت دارند. این انطباق با استانداردها به این معنی است که کانکتورهای MTP از US Conec با موفقیت با زیرساخت‌های عمومی MPO از تأمین‌کنندگان جایگزین، به شرط تطابق پیکربندی‌های قطبی، به یکدیگر متصل خواهند شد.

با این حال، اختلاط درجات اتصال در یک پیوند واحد بر عملکرد تأثیر می گذارد. اتصال یک مؤلفه MTP Elite به یک اتصال دهنده استاندارد MPO به صورت عملیاتی عمل می کند، اما عملکرد از دست دادن درج محدود شده توسط مؤلفه MPO با مشخصات پایین- را ارائه می دهد. برای حداکثر کارایی، مهندسان باید نمرات اتصال دهنده را در سراسر مسیر نوری حفظ کنند.

انتخاب کوپلر آداپتور باید با الزامات جنسیت و قطبیت اتصال مطابقت داشته باشد. یک کابل-ماده به-ام تی پی زن به یک آداپتور با پین نیاز دارد (به طور مؤثر به عنوان یک نقطه اتصال میانی مرد عمل می کند). جهت کلید{4}}یا کلید تا کلید بالا یا کلید بالا برای کلید پایین-باید با روش قطبیت مشخص شده برای بخش شبکه مطابقت داشته باشد. نصب یک نوع آداپتور نادرست یکی از رایج‌ترین خطاهای راه‌اندازی MTP را نشان می‌دهد که منجر به اتصالات عملکردی با انتقال معکوس می‌شود که قطبیت دریافت می‌کند که مانع از ارتباط می‌شود.

استراتژی های مهاجرت از زیرساخت فیبر قدیمی

سازمان‌هایی که سرمایه‌گذاری قابل توجهی در زیرساخت‌های LC دوبلکس یا SC سیمپلکس دارند، هنگام توسعه ظرفیت با تصمیم‌های استراتژیک مواجه می‌شوند. جایگزینی کامل لیفتراک در کارخانه های فیبر موجود به ندرت منطقی به نظر می رسد. در عوض، رویکردهای مهاجرت ترکیبی از فیبر MTP به MTP برای بخش‌های ستون فقرات جدید استفاده می‌کنند و در عین حال اتصال لبه را از طریق مجموعه‌های شکست MTP-به-LC حفظ می‌کنند.

یک مسیر مهاجرت عملی با یکپارچه سازی مسیر تنه آغاز می شود. پیوندهای بین{1}ساختمانی یا اتصالات منطقه توزیع اصلی که در حال حاضر چندین کابل دوبلکس را مصرف می کنند، شناسایی کنید. اینها را با ترانک های MTP جایگزین کنید-یک ترانک 12 فیبر MTP جایگزین شش کابل LC دوبلکس می شود و در عین حال بودجه پیوند را بهبود می بخشد و نقاط خرابی را کاهش می دهد. این انتقال به صورت تدریجی در طول پنجره های نگهداری برنامه ریزی شده بدون ایجاد اختلال در مدارهای عملیاتی اتفاق می افتد.

نقاط توزیع لبه، کاست‌های MTP یا کابل‌های شکست را مستقر می‌کنند و رابط‌های دوبلکس LC را برای اتصالات تجهیزات حفظ می‌کنند و در عین حال تغذیه‌های MTP Trunk را از زیرساخت ستون فقرات می‌پذیرند. این رویکرد پیچیدگی MTP را به عناصر زیرساختی که توسط کارکنان ماهر شبکه مدیریت می شود محدود می کند، در حالی که اتصالات لبه فرمت آشنای دوبلکس را برای پرسنل عمومی فناوری اطلاعات حفظ می کنند.

سازمان هایی که برای اتصال به سرور 40G یا 100G برنامه ریزی می کنند، باید فوراً زیرساخت MTP را استاندارد کنند، حتی اگر در حال حاضر با سرعت 10G کار می کنند. فرستنده و گیرنده های نوری موازی (QSFP+ برای 40G، QSFP28 برای 100G) به طور یکنواخت از رابط های MTP استفاده می کنند، که باعث می شود کابل کشی دوبلکس قدیمی برای این برنامه ها منسوخ شود. نصب زیرساخت‌های MTP امروز از کابل‌کشی مجدد پرهزینه در زمانی که چرخه‌های به‌روزرسانی تجهیزات، استقرار اپتیک موازی را به همراه دارند، جلوگیری می‌کند.

چالش ها و راه حل های اجرایی مشترک

چالش: سردرگمی قطبیتدرک نادرست از انواع قطبیت بیش از هر عامل دیگری باعث خرابی استقرار MTP می شود. راه‌حل: استانداردسازی بر روی یک سازمان روش قطبی واحد- گسترده (نوع B رایج‌ترین انتخاب را نشان می‌دهد)، تصمیم را به صراحت در مستندات استاندارد، کابل‌های رنگی- یا برچسب‌دار با نوع قطبیت ثبت کنید، و سطل‌های موجودی جداگانه را برای مجموعه‌های قطبی مختلف نگهداری کنید تا از اختلاط جلوگیری شود.

چالش: آلودگی رابطتعداد بالای فیبر در کانکتورهای MTP چالش هایی را در تمیزی و خاتمه ایجاد می کند. ذرات گرد و غبار که با چشم غیرمسلح نامرئی هستند باعث افزایش افت قابل توجهی در ورود می شوند. راه حل: قبل از جفت شدن، هر انتهای رابط را با یک میکروسکوپ فیبری بررسی کنید، از ابزارهای تمیز کردن هدفمند{3} طراحی شده MTP (نه روش‌های تمیز کردن فیبر با هدف کلی{{4}) استفاده کنید و پروتکل‌هایی مانند-اتاق- تمیز را برای کار با کانکتور در طول فعالیت‌های نصب ایجاد کنید.

چالش: زیرساخت تست ناکافیتجهیزات تست فیبر سنتی که برای تست دوبلکس طراحی شده اند نمی توانند اتصالات MTP را به طور موثر تأیید کنند. راه حل: روی ابزارهای آزمایشی خاص MTP{1} سرمایه گذاری کنید که قادر به اندازه گیری همه خطوط فیبر به طور همزمان هستند، معیارهای پذیرش را برای از دست دادن درج در هر خط تعیین کنید (معمولا<0.5 dB for grade B certification), and maintain documentation proving performance for warranty and troubleshooting purposes.

چالش: پیچیدگی مدیریت کابلقطر کم کابل های MTP آنها را مستعد گره خوردن و ردیابی بصری دشوار می کند. راه حل: اجرای نظم و انضباط دقیق مدیریت کابل با برچسب گذاری مناسب در هر دو انتها، استفاده از پانل های مدیریت کابل که به طور خاص برای MTP با پشتیبانی از شعاع خم مناسب طراحی شده اند، و طول شکست متوالی را در کابل های شکست برای کاهش تراکم در نقاط انتقال پانل در نظر بگیرید.

آتی-ملاحظات اثبات و برنامه ریزی مقیاس پذیری

تکامل نرخ داده به سرعت ادامه می‌یابد-چیزی که امروزه به نظر می‌رسد ظرفیت بیش از حد در عرض سه سال به سختی کافی است. MTP از پیکربندی‌های 40GBASE، 100GBASE، 200GBASE و 400GBASE پشتیبانی می‌کند، با توسعه مداوم به سمت استانداردهای اپتیک موازی 800G و 1.6T. امروزه نصب زیرساخت‌های MTP چند حالته OM4 یا تک حالته OS2 فضایی را برای حداقل دو نسل تجهیزات فراهم می‌کند.

انتخاب تعداد فیبر بر انعطاف پذیری ارتقاء تأثیر می گذارد. در حالی که پیکربندی‌های 12 فیبر برای برنامه‌های فعلی 40G/100G کافی است، مجموعه‌های 24 فیبر ظرفیت رشد را برای افزایش تعداد خطوط در آینده فراهم می‌کنند یا اجازه می‌دهند که یک تنه برای خدمت به دو اتصال تجهیزات مستقل تقسیم شود. تفاوت هزینه نهایی بین کابل های 12 فیبر و 24 فیبر MTP (معمولاً 15-25٪) نشان دهنده بیمه ارزان قیمت در برابر تنگناهای آینده است.

مستندات آزمایش و گواهینامه معیارهای عملکرد پایه را ایجاد می کند که در صورت بروز مشکلات سال ها بعد، عیب یابی را امکان پذیر می کند. حفظ سوابق دقیق هر پیوند MTP-از جمله از دست دادن درج در هر خط، نوع قطبیت، شماره سریال کابل و تاریخ نصب{2}}تشخیص سریع مشکل را تسهیل می‌کند و زمانی که عملکرد به زیر آستانه‌های قابل قبول کاهش می‌یابد، تصمیمات جایگزین را مطلع می‌کند.

سوالات متداول

تفاوت اصلی بین کانکتورهای MTP و MPO چیست؟

MTP یک رابط MPO پیشرفته را نشان می دهد که دارای گیره های پین فلزی به جای پلاستیکی، پین های راهنمای بیضی شکل برای کاهش سایش، و طراحی فرول شناور برای بهبود تماس فیزیکی تحت بار است. در حالی که هر دو با استانداردهای صنعتی مشابهی مطابقت دارند و به طور موفقیت آمیزی به یکدیگر متصل می شوند، کانکتورهای MTP دوام مکانیکی بالاتر و تلفات درج کمتری را ارائه می دهند.

آیا فیبر MTP به MTP می تواند از سرعت 40G و 100G پشتیبانی کند؟

بله، یک نصب فیبر MTP به MTP بسته به فرستنده های مورد استفاده، از چند نرخ داده پشتیبانی می کند. همان کابل 12{4}}فیبر OM4 MTP ترانک دارای 40GBASE-SR4 (با استفاده از 8 فیبر با 4 یدک تیره)، 100GBASE-SR4 (با استفاده از 8 فیبر) یا حتی 10GBASE-SR برای برنامه‌های جداکننده فیبر جداگانه است. این انعطاف پذیری نشان دهنده مزیت کلیدی زیرساخت MTP است.

چگونه تعیین کنم که شبکه من به کدام نوع قطبیت نیاز دارد؟

انتخاب قطبیت به جفت کننده های آداپتور و رابط های تجهیزات شما بستگی دارد. قطبیت نوع B به یک استاندارد صنعتی تبدیل شده است زیرا با قراردادهای فیبر دوبلکس رایج همسو می شود. زیرساخت های موجود MTP یا مستندات فرستنده گیرنده نوری موازی خود را بررسی کنید-بیشتر نوع B را مشخص کنید. هنگام ایجاد زیرساخت جدید، روی نوع B استانداردسازی کنید، مگر اینکه الزامات تجهیزات خاص خلاف آن را ایجاب کند.

چه چیزی باعث از بین رفتن زیاد درج در اتصالات MTP می شود؟

آلودگی نشان‌دهنده علت اصلی-ذرات گرد و غبار میکروسکوپی در انتهای رابط-به‌طور چشمگیری تلفات را افزایش می‌دهد. سایر عوامل عبارتند از:{3}}چهره‌های آسیب‌دیده انتهای فرول ناشی از تمیز کردن نامناسب، انواع جنسیت نامناسب (تلاش برای جفت کردن دو کانکتور ماده)، قطعات تخریب شده بیش از عمر مفید در نصب-چرخه- زیاد، یا نقض بیش از حد شعاع خمیدگی کابل که باعث استرس مکانیکی می‌شود.

آیا تعمیر میدانی برای اتصالات MTP آسیب دیده امکان پذیر است؟

خاتمه-در سایت یک کانکتور MPO/MTP با 12، 24 یا حتی تا 72 فیبر بدیهی است که دیگر امکان پذیر نیست. تعمیرات میدانی به تجهیزات و تخصص کارخانه نیاز دارد. سازمان‌ها باید مجموعه‌های MTP یدکی را در طول‌های مشترک نگهداری کنند تا امکان تعویض سریع به جای تلاش برای تعمیر فراهم شود. این نشان دهنده یک تفاوت اساسی با فیبر سنتی است که در آن اتصال میدان و خاتمه مجدد{8} امکان پذیر است.

آیا می توانم کابل های OM3 و OM4 MTP را در یک شبکه ترکیب کنم؟

در حالی که از نظر مکانیکی سازگار است، اختلاط گریدهای فیبر عملکرد را به مشخصات پایین‌تر محدود می‌کند. یک بخش OM3 در یک پیوند OM4 حداکثر فاصله و پهنای باند انتقال را به قابلیت های OM3 محدود می کند. برای عملکرد بهینه و محافظت در آینده،-در OM4 برای نصب های چند حالته جدید استاندارد کنید-حق بیمه هزینه نسبت به OM3 به سطوح ناچیز کاهش یافته و در عین حال مشخصات برتر را ارائه می دهد.

نقشه راه پیاده سازی

استقرار موفق فیبر MTP به MTP از یک دنباله پیاده سازی ساختاریافته پیروی می کند. برنامه ریزی اولیه شامل ممیزی زیرساخت، انتخاب روش قطبیت، و مشخصات اجزا بر اساس نیازهای پهنای باند و فواصل انتقال است. مستندات دقیق از مسیرهای فیبر موجود، انواع رابط تجهیزات و پیش‌بینی‌های رشد، تصمیمات طراحی را نشان می‌دهد.

تدارکات باید بر مجموعه‌های بسته‌شده کارخانه با گواهینامه آزمایشی به جای اجزای قابل نصب در میدان{1} تأکید کند. نوع قطبیت را به صراحت مشخص کنید، تأیید کنید که حالت فیبر (OM3/OM4/OS2) با الزامات تجهیزات همسو است و 10-15٪ طول اضافی را برای مطابقت با واقعیت های مسیریابی کشف شده در حین نصب سفارش دهید. موجودی یدکی کافی در طول های استاندارد (1 متر، 3 متر، 5 متر، 10 متر) از تاخیر پروژه به دلیل کابل های آسیب دیده یا تغییرات پیکربندی غیرمنتظره جلوگیری می کند.

نصب نیاز به توجه دقیق به جابجایی کانکتور دارد. قبل از اجازه دسترسی به کانکتور، همه پرسنل را در مورد روش های مناسب تمیز کردن MTP آموزش دهید. پروتکل های بازرسی را که نیاز به تأیید میکروسکوپی قبل از هر عملیات جفت گیری دارند، ایجاد کنید. جهت گیری قطبیت را در حین نصب برای تسهیل عیب یابی و فعالیت های توسعه در آینده ثبت کنید.

تست نصب پس از{0}}عملکرد در تمام خطوط فیبر را تأیید می کند. اندازه گیری تلفات درج زیر 0.5 دسی بل در هر کانکتور نشان دهنده عملکرد قابل قبول درجه B است. نتایج سند به طور جامع{4}}این داده‌های پایه هنگام تشخیص مشکلات ماه‌ها یا سال‌ها بعد ارزشمند می‌شوند. ایجاد برنامه‌های آزمایش مجدد دوره‌ای برای پیوندهای حیاتی برای تشخیص تخریب تدریجی قبل از تأثیرگذاری بر عملیات‌ها را در نظر بگیرید.

خوراکی های کلیدی

فیبر MTP به MTP نسبت به اتصالات دوبلکس سنتی بهبود تراکم 12× را ارائه می دهد و زمان نصب را تا 75٪ کاهش می دهد.

سه نوع قطبیت (A، B، C) وجود دارد که نوع B رایج ترین استاندارد صنعتی را نشان می دهد. اختلاط قطبیت ها در یک پیوند مانع از برقراری ارتباط می شود

کانکتورهای MTP Elite در مقایسه با جایگزین‌های استاندارد MPO تا 50 درصد کاهش تلفات ورودی را به دست می‌آورند که برای دسترسی بیشتر و سرعت‌های آینده حیاتی است.

مجموعه‌های کارخانه‌ای که از قبل خاتمه می‌یابند، کار پایان دادن به مزرعه را حذف می‌کنند و کیفیت پاس اول را از طریق فرآیندهای تولید کنترل‌شده بهبود می‌بخشند-

تمیز کردن و بازرسی مناسب کانکتور مهم ترین عوامل تعیین کننده-عملکرد و قابلیت اطمینان طولانی مدت MTP است.