از دست دادن شکاف فیبر OPTical - نمایشگاه

از دست دادن شکاف فیبر نوری

تعریف
اتصال فیوژن تکنیکی برای پیوستن به دو انتهای فیبر است. از دست دادن قدرت نوری در نقطه برش به عنوان از دست دادن شکاف شناخته می شود.

چگونه می توان از بین رفتن شکاف را اندازه گرفت؟
بازتاب سنج دامنه زمان نوری (OTDR) می تواند برای اندازه گیری از دست دادن شکاف استفاده شود. شکافهای حاوی بخش کابل معمولاً به صورت زانو در نمودار افت فشار نوری OTDR نشان داده می شوند. مطابق رویه (ANSI / TIA / EIA-455-8-2000) ، اندازه گیری های از دست دادن اسپلایس با OTDR باید از دو جهت انجام شود و به طور متوسط (با اضافه کردن علائم) برای از دست دادن دقیق شکاف انجام شود. در زیر تصویر گرافیکی اندازه گیری های "سودجویان" و "زیان اغراق آمیز" آورده شده است. اثر در از دست دادن شکاف واقعی نسبتاً کم است.

مهم است که بخاطر بسپارید که از بین رفتن شکاف واقعی اندازه گیری ضایعات در هر دو جهت تقسیم شده با دو است.

به کدام پارامترها از بین رفتن شکاف وابسته است؟
این پارامترها ، که باعث کاهش ضایعات در هر روش پیوند فیبر می شوند ، می توانند به عنوان پارامترهای ذاتی و بیرونی طبقه بندی شوند.

پارامترهای ذاتی
پارامترهای ذاتی یا فیبر مربوط به زمان تولید فیبر مشخص می شود و توسط شخصی که می تواند مخلوط کردن را کنترل کند ، کنترل نمی شود.
قطر میدان حالت (MFD) مهمترین پارامتر ذاتی است. برای اختلاف بیشتر در مقادیر MFD می توان از بین رفتن شکاف بیشتری مشاهده کرد. MFD مشخصه ای است که زمینه حالت (منطقه مقطع نور) را که در طول موج معین از یک فیبر عبور می کند ، توصیف می کند. هنگامی که الیاف با مقادیر مختلف MFD به یکدیگر متصل می شوند ، عدم تطابق MFD در نقطه شکاف رخ می دهد. با کمک فرمول زیر از بین رفتن شکاف ناشی از عدم تطابق MFD می تواند از MFD (در Em) دو فیبر محاسبه شود.

MFD از الیاف PMD-LITE می تواند از 8.8 تا 9.6 Em متفاوت باشد. مطابق معادله فوق ، تلفات شکاف بین دو مقدار MFD شدید 0/3535 دسی بل است.

پارامترهای بیرونی
پارامترهای مرتبط با فرآیند اکسترونیکی یا شکاف بخشی از روشها و روشهای ترکیبی هستند. پارامترهای فرآیند اسپلیس شامل تراز جانبی و زاویه ای ، آلودگی در انتهای فیبر و تغییر شکل هسته به دلیل گرم شدن و فشار دادن بهینه نشده است. این پارامترهای خارجی را می توان با بهبود مهارت فردی که در حال انجام پیرایش است و با چرخه فیبر خودکار و چرخه فیوژن کنترل و به حداقل می رسد.

مشاهده شده است که از بین رفتن شکاف بین دو فیبر یکسان با همان پارامترهای MFD و هندسه به اندازه 0.04 دسی بل است. این ضرر بیش از حد به دلیل عدم تطابق و سایر پارامترهای فرآیند پیرایش است. شکل 3 شرایط انتهایی فیبر را با پارامترهای مختلف چسبندگی غیرقابل استفاده نشان می دهد.

پارامتر مهم مهم دیگر زاویه انتهای فیبر است. آماده سازی مناسب انتهای فیبر اساسی ترین مرحله برای بدست آوردن افت قابل قبول شکاف است. به طور کلی زاویه انتهایی کمتر از دو درجه باعث از بین رفتن شکاف قابل قبول می شود. زاویه انتهایی به شرایط تیغه و تیغ برش بستگی دارد. زاویه انتهای معمولی برش خوب نگهدارنده تقریباً نیم و نیم درجه است. شکل 4 مقایسه بین بریدن خوب و خوب را نشان می دهد. مشاهده شده است که پارامترهای بیرونی می تواند به همان اندازه 0.4 دسی بل کاهش تلف کند. با کنترل پارامترهای بیرونی ، از دست دادن شکاف قابل قبول میدان حاصل می شود.