چیزهایی که شما باید در مورد استفاده از کابل فیبر نوری بدانید
کابل فیبر نوری چیست؟
کابل فیبر نوری یا همان کابل فیبر نوری یکی از انواع کابلهای شبکه شبیه به کابل مسی است. این دستگاه برای استفاده از پالس های سبک برای ارتباط از راه دور از راه دور و انتقال سریع داده ها طراحی شده است. کابل های فیبر نوری بخش اعظم سیستم های اینترنتی ، کابل و تلفن را در جهان پشتیبانی می کنند.
در مقایسه با کابل های مسی ، کابل های فیبر نوری پهنای باند بالاتری را ارائه می دهند و می توانند داده ها را در مسافت های طولانی تر با ضخامت مشابه منتقل کنند. به طور معمول ، سرعت کابل فیبر نوری با سرعت 10 گیگابیت در ثانیه ، 40 گیگابیت در ثانیه و حتی 100 گیگابیت بر ثانیه سرعت می گیرد.
به طور کلی ، یک کابل فیبر نوری از رشته های بسیار نازک شیشه یا پلاستیک ساخته شده است که به عنوان الیاف نوری (موسوم به "هسته") معروف است که توسط یک محفظه عایق (به نام "روکش") احاطه شده است. هر رشته کمی ضخیم تر از موی انسان است و می تواند داده های زیادی مانند 25000 تماس تلفنی داشته باشد. بنابراین ، یک کابل فیبر نوری به راحتی می تواند اطلاعاتی را که تصور می کنید ، داشته باشد.
تئوری در مورد استفاده از کابل های فیبر نوری: چگونه کار می کند؟
هسته فیبر و روکش فلزی ، نور ورودی را در یک زاویه خاص با ضریب شکست خود خم می کند. هنگامی که سیگنال های نوری از طریق کابل فیبر نوری ارسال می شوند ، آنها هسته و روکش فلزی را در یک سری از پرش ها منعکس می کنند ، که فرآیندی به نام بازتاب کل داخلی است.
استفاده از کابل فیبر نوری
یادگیری در مورد انواع مختلف کابل فیبر نوری در هنگام استفاده از برنامه های ارتباط فیبر نوری لازم است. دو نوع اصلی کابل فیبر نوری ، فیبر تک حالت (SMF) و فیبر چند حالته (MMF) وجود دارد. اولی دارای هسته بسیار نازک به قطر 5-10 میکرون است که حدود 10 درصد از دومی است. به طور کلی ، الیاف نوری تک حالته که در ارتباطات از راه دور استفاده می شوند در طول موج 1310nm یا 1550nm کار می کنند در حالیکه فیبر چند حالته در 850nm و 1300nm. با این حال ، گاهی اوقات ، تقسیم این دو نوع به دلیل تولید کنندگان مختلف کابل فیبر نوری متفاوت است.
در مورد استفاده از کابل فیبر نوری ، از کابل فیبر نوری تک حالته برای مسافت های طولانی تر مانند 100 کیلومتر در مقایسه با فیبر چند حالته زیر 2 کیلومتر به دلیل قطر کوچکتر هسته فیبر استفاده می شود. بنابراین ، الیاف نوری تک حالته معمولاً در خارج از ساختمانها در تلویزیون کابل ، اینترنت و انتقال سیگنالهای تلفنی استفاده می شوند در حالی که الیاف چند حالته در ساختمانها در برنامه های ستون فقرات مانند اتصال شبکه رایانه ای استفاده می شوند.
برنامه های ذکر شده در زیر رایج ترین کابل های فیبر نوری است:
شبکه سازی: می توان از آن برای اتصال کاربران و سرورها در تنظیمات مختلف شبکه استفاده کرد و همچنین می تواند سرعت و دقت انتقال داده را تقویت کند.
سیستم های رادیویی و تلویزیونی: سیگنال های پخش شده و تلویزیونی از طریق کابل های فیبر نوری به صدها میلیون خانواده ارسال می شوند.
سیستم برق: یک شبکه نظارت بر عملکرد سیستم برق با الیاف نوری که اتصال به پستهای برقی و مرکز فرمان را برقرار می کند ، تشکیل دهید.
سیستم راه آهن: شبکه ارتباطات راه آهن ، سیگنال و فرمان-اعزام از کابلهای فیبر نوری تشکیل شده است.
سیستم پلیس راهنمایی و رانندگی: شبکه نظارت تصویری برای امنیت عمومی از الیاف نوری تشکیل شده است.
پزشکی: از آن به عنوان راهنمای نور ، ابزار تصویربرداری و همچنین به عنوان لیزر برای جراحی استفاده می شود.
دفاع / دولت: از آن به عنوان هیدروفون برای مقاصد لرزه ای و سونار ، سیم کشی در هواپیما ، زیردریایی و سایر وسایل نقلیه و همچنین برای شبکه های میدانی استفاده می شود.
صنعتی / تجاری: از این برای تصویربرداری در مناطق سخت قابل دسترسی استفاده می شود.
استفاده از نورپردازی: از کابل های فیبر نوری می توان برای روشنایی استفاده کرد.
نتیجه گیری در مورد استفاده از کابل فیبر نوری
در کل ، تعداد زیادی کابل فیبر نوری در زندگی روزمره ما دخیل است. کابلهای فیبر نوری علاوه بر کاربردهای ذکر شده در سیستمهای مختلفی مانند سیستمهای رادیویی و تلویزیونی ، سیستم برق ، سیستم راه آهن و غیره ، در شبکه های بین المللی نیز ضروری هستند.
