سیم کشی و دوبلکس فیبر نوری کابل
مهم این است که انواع مختلفی از ویژگی های هسته ای موجود در کابل کشی فیبر نوری را درک کنید زیرا هر یک از این ویژگی های متفاوتی بر توانایی شما برای انتقال اطمینان اطمینان دارد. نگاهی به رایج ترین هسته های فیبر نوری که امروزه در صنعت استفاده می شود.
فیبر نوری کابل ساده
Simplex به این معنی است که این کابل تنها با یک موضوع از شیشه فیبر نوری درون هسته تک هسته است. و کابل های ساده با یک ژاکت یکپارچه است. کابل فیبر نوری Simplex در برنامه های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرد که فقط نیاز به انتقال داده های یک طرفه دارند. به عنوان مثال، یک مقیاس حمل و نقل بین ایالتی که وزن کامیون را به یک ایستگاه نظارت یا مانیتور خط نفت ارسال می کند که اطلاعات مربوط به جریان نفت را به یک مکان مرکزی ارسال می کند. Singlemode و فیبر سیمپلکس وجود دارد. کابل فیبر نوری ساده تنها یک روش عالی برای هر کسی است که یک شبکه کابلی را راه اندازی می کند که نیاز به داده ها را در یک مسیر در فاصله های طولانی دارد. از آنجا که این نوع کابل فقط یک پرتو نور را در یک زمان حمل می کند، بهتر است برای انتقال از راه دور. تنها نوع فیبر خود دارای ظرفیت بالایی است، بسیار قابل اعتماد است و مصرف انرژی کمتری نسبت به سایر گزینه ها دارد.
استفاده از کابلهای فیبر نوری Simplex، استفاده از آنالوگهای دیجیتال، رله سنسورهای بزرگراه بین ایالتی و سنسورهای اتوماتیک و مرزی (برای برنامه های ورزشی). این شکل از فیبر کابل می تواند ارزان تر از کابل های دوبلکس، به دلیل مواد کمتر درگیر است. کابل ساده با هر دستگاه پخش HDMI سازگار است.
دو فیبر فیبر نوری کابل
کابل فیبر دوبلکس می تواند به عنوان دو سیم ساده، یا حالت تک یا چند منظوره، و کت های خود را با یک نوار از مواد ژاکت متصل شده، معمولا در یک سبک زیپ (سمت کنار) به حساب می آیند. استفاده از چند کاناله دوطرفه یا کابل فیبر نوری تکمیلی برای برنامه های کاربردی که نیاز به انتقال همزمان داده ها دو طرفه دارند (یک فیبر اطلاعات را به یک جهت انتقال می دهد؛ فیبر دیگر اطلاعات را در جهت مخالف انتقال می دهد). فیبر دوبلکس در singlemode و multimode در دسترس است.
کابل دوپاك فیبر نوری و كابل دوبلكس Singlemode به طور یکسان برای انتقال اطلاعات دو طرفه استفاده می شوند. ایستگاه های کاری بزرگتر، سوئیچ ها، سرور ها و سخت افزار اصلی شبکه، نیاز به کابل کابلی فیبر دوبلکس دارند. کابل دوبلکس می تواند گران تر از کابل های Simplex باشد و با هر دستگاه پخش HDMI سازگار است.
Simplex و دوبلکس با انواع مختلف ساختار کابل هستند آنها از حالت تک و چند حالت متفاوت است که مربوط به نوع فیبر نوری است.
چند فیبر کابل
هر دو کابل فیبر کلاسیک و سیم ساده با یک کت یکپارچه است، اما سیمپلکس تنها دارای یک فیبر شیشه ای درون هسته است، در حالی که چند فیبر دارای مقاطع بسیاری از شیشه فیبر نوری درون هسته است. به عنوان مثال، کابل چند فیبر 8 هسته ای. نوع روبان و چند نوع فیبر بسته بندی وجود دارد.
کابل های فیبر تک حالت و کابل های فیبر چند حالته به روش های مختلفی مشابه هستند، با تفاوت اصلی این است که مرکز شیشه ای کابل های تک حالت به میزان قابل توجهی کوچکتر است و حدود 10 میکرون قطر دارد. اندازه کوچکتر این چیزی است که اجازه می دهد این کابل ها برای انتقال داده ها تا 40 مایل با پهنای باند 1 گیگابایت باشد.
فقط در صورتی که داده ها در یک جهت حرکت می کنند، مانند یک دوربین امنیتی یا ایستگاه کامیون، فقط یک فیبر سیمپلکس نیاز دارند. و اگر داده های شما در حال سفر طولانی - به عنوان مثال بین ساختمان ها و یا از یک ایستگاه به دیگری - پس بهتر است با یک کابل فیبر تک حالت.
