بررسی اجمالی شبکه نوری منفعل
یک شبکه نوری منفعل (PON) بطور شماتیک در شکل زیر نشان داده شده است. یک فیبر فیدر از دفتر مرکزی (CO) به سمت یک گره از راه دور (RN) اجرا می شود ، که دارای اسپلیترکومینر قدرت نوری غیرفعال است. از آنجا ، حدود 32 الیاف به مشترکین شاخه می شوند. اگر این الیاف تمام راه را به سمت خانه ها (H) گسترش دهند ، همانطور که در شکل نشان داده شده است ، این سیستم به عنوان یک سیستم فیبر به خانه (FTTH) شناخته می شود. از طرف دیگر ، اگر الیاف در محدوده ختم شوند ، این سیستم به عنوان یک سیستم Fiber-To-The-Curb (FTTC) شناخته می شود. توزیع نهایی از مهار به منازل ، به عنوان مثال ، توسط سیم های مسی بهم پیچیده یا رادیو انجام می شود. کلیه سیستم هایی که فیبر را نسبتاً نزدیک به مشترک می کنند ، در مجموع به عنوان سیستم های FTTx شناخته می شوند.
در یک شبکه دسترسی تلفنی سنتی ، اتصال بین CO و گره از راه دور یک خط دیجیتالی ، احتمالاً نوری است. توزیع نهایی از گره از راه دور به مشترکین ، با این وجود ، با سیگنال های آنالوگ بر روی سیم های مسی جفت پیچ خورده انجام می شود. بنابراین ، گره از راه دور باید فعال باشد. یعنی برای انجام تبدیل از سیگنال دیجیتال با سرعت بالا به سیگنال های آنالوگ نیاز به نیرو دارد. در مقابل ، یک سیستم PON همه نوری و منفعل است. از آنجا که یک PON به منبع تغذیه خارجی نیاز ندارد ، بسیار کم هزینه ، نگهداری آسان و قابل اعتماد است.
PON یک شبکه نقطه به چند است زیرا رسانه نوری در بین مشترکین مشترک است. اطلاعاتی که از پایین دست ، از CO به مشترکان منتقل می شود ، توسط کلیه مشترکین دریافت می شود ، و اطلاعات منتقل شده از طریق بالادست ، از مشترکین به CO ، قبل از دریافت در CO ، در مخزن غیرفعال قرار می گیرد تا از برخورد داده در بالادست جلوگیری کند. جهت ، داده های مشترکین باید بافر شده و در انفجارهای کوتاه منتقل شوند. CO باید هماهنگی کند که مشترکین می توانند پشت سر هم در کدام نقطه از زمان ارسال کنند. این روش با عنوان Time Division Multiple Access (TDMA) شناخته شده است و نیاز به انتقال حالت پشت سر هم دارد. جهت پایین دستی مستقیم تر است: CO داده ها را با آدرس برچسب گذاری می کند و آن را به ترتیب متوالی برای همه مشترکان پخش می کند. هر مشترک به سادگی اطلاعات را با برچسب آدرس مناسب انتخاب می کند. این روش به عنوان Time Division Multiplexing (TDM) شناخته می شود و می توان از انتقال معمولی در حالت مداوم استفاده کرد. انتقالهای بالادست و پایین دست معمولاً با استفاده از دو طول موج مختلف (انتقال دو طرفه WDM) از هم جدا می شوند.
محصولات مرتبط را در FOCC مشاهده کنید :
کابل های FTTH Patch
قطعات PON
فیلترهای WTM FTTx
امیدوار کننده ترین سیستم های PON به شرح زیر است:
1. BPON (Broadband Passive Network Optical Network) که اطلاعات را در سلولهای ATM فرا می گیرد و از این رو با نام ATM-PON نیز شناخته می شود.
2. EPON (Ethernet Passive Optical Network) ، همانطور که از نام آن داده ها در قاب های اترنت است. به طور کلی ، شبکه های PON FTTx به مسافت های نسبتاً کوچک (حداکثر 20 کیلومتر) محدود هستند و در حال حاضر با نرخ بیت متوسط (50 مگابیت بر ثانیه تا 1.25 گیگابیت بر ثانیه) کار می کنند. در یک سناریوی معمولی BPON FTTH ، 16 تا 32 خانه 9 با نرخ کمی 155 مگابیت در ثانیه به اشتراک می گذارند ، به هر مشترکین سرعت متوسط 5 تا 10 مگابیت در ثانیه می دهند. این برای دسترسی سریع به اینترنت ، خدمات تلفنی و ویدئو در صورت تقاضا کافی است. گاهی اوقات ، یک سرویس CATV تمام نوری با استفاده از طول موج سوم ، از طریق زیرساخت PON ارائه می شود.
علاوه بر رویکرد TDM / TDMA که در بالا ذکر شد ، چندین نوع دیگر از سیستم های PON نیز وجود دارد. به عنوان مثال ، سیستم WDM-PON ، که در آن طول موج متفاوتی به هر مشترک اختصاص داده می شود ، مورد مطالعه گسترده قرار گرفته است. در سیستم های WDM-PON ، بدون نیاز به انتقال حالت پشت سر هم از برخورد داده ها جلوگیری می شود. با این حال ، اجزای نوری WDM مورد نیاز برای چنین سیستمی در حال حاضر بسیار گران است ، و WDM-PON را غیر اقتصادی می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سیستم های PON ، به آموزش کارشناسی شبکه FOCC PASSIVE OPTical مراجعه کنید.
