بدون ماژول تبدیل در مقابل تبدیل در مقابل نوار تبدیل: برای استفاده از راه حل موازی 40G چه باید کرد؟
هنگام صحبت در مورد کابل کشی 40G ، کابل MPO رایج ترین انتخاب برای استفاده از مدیران مراکز داده است. امروز می خواهم در مورد سه نوع گزینه کابل کشی MTP برای اتصال موازی 40G صحبت کنم. نوع اول استقرار کابل MPO 12 و نادیده گرفتن چهار الیاف استفاده نشده است. و دو نوع دیگر با استفاده از ماژول تبدیل یا نوار تبدیل برای تبدیل دو پیوند 12 فیبر به سه پیوند 8 فیبر. بنابراین سه گزینه کابل کشی — بدون ماژول تبدیل در مقابل ماژول تبدیل در مقابل مهار تبدیل: کدام یک از راه حل های موازی 40G است؟
بدون سناریو تبدیل ، کابل های تنه MTP مبتنی بر 12 فیبر در کل اتصال 40G مستقر شده اند. اما در این شرایط از فیبر 33٪ استفاده نمی شود. و هزینه خرید اضافی در رابطه با خرید فیبر اضافی نیز وجود خواهد داشت. علاوه بر این ، کل سیستم شامل الیاف بلااستفاده است.
شکل 1: بدون استفاده از تبدیل ، کل لینک از کابل پایه 12-MTP / MPO استفاده می کند
با استفاده از ماژول تبدیل می توان الیاف استفاده نشده را به پیوندهای فیبر قابل استفاده تبدیل کرد. برای هر دو اتصال دهنده MTP با فیبر 12 در کابل ستون فقرات ، می توانید سه پیوند 8 فیبر ایجاد کنید. اگرچه هزینه اضافی برای اتصال MTP اضافی وجود دارد ، اما می تواند با صرفه جویی در هزینه از 100٪ فیبر در کابل کشی ساخت یافته جبران شود. در صورت استفاده مجدد از کابل کشی مستقر در MTP موجود ، در صورت استفاده از ماژول تبدیل برای استفاده از تمام فیبرهایی که قبلاً مستقر شده اند ، ارزش زیادی به دست می آید و هزینه نیاز به استقرار کابل کشی اضافی را از بین می برید.
شکل 2: از ماژول تبدیل برای تبدیل دو پیوند 12 فیبر به سه پیوند 8 فیبر استفاده کنید
در این سناریو از پانل های پچ MTP استاندارد و مهار تبدیل 2 × 3 MTP استفاده می شود. این هیچ اتصال به لینک اضافه نمی کند و استفاده کامل از فیبر حاصل می شود. اگرچه به نظر جذاب می رسد ، اما چالش های کابل کشی قابل توجهی را شامل می شود. به عنوان مثال ، اگر فقط به تجهیزات اتصال 40G به تجهیزات احتیاج دارید ، با اتصال سوم MTP 8 فیبر چیست؟ یا اگر درگاه های 40G در تیغه های مختلف شاسی قرار داشته باشند یا سوئیچ های کاملاً متفاوت باشند؟ نتیجه این کار مجامع طولانی خواهد بود که اداره کردن به روش سازمان یافته دشوار خواهد بود. به همین دلیل انتظار می رود این نوع راه حل کمترین مطلوب و به همین ترتیب کمترین استقرار روش باشد.
شکل 3: برای تبدیل دو پیوند 12 فیبر به سه پیوند 8 فیبر ، از نوار تبدیل استفاده کنید
برای سه نوع راه حل اتصال ، راه حل "بدون تبدیل" ، با استفاده از اتصال سنتی 12 فیبر MTP و نادیده گرفتن فیبرهای بلااستفاده ، از مزیت سادگی و کمترین ضعف پیوند برخوردار است. و از آنجایی که از 33٪ فیبر نصب شده استفاده نمی کند ، بنابراین به تراکم بیش از حد کابل کشی بیشتری نیاز دارد.
راه حل "ماژول تبدیل" با تبدیل دو پیوند 12 فیبر به سه پیوند 8 فیبر از طریق پنل پچ تبدیل ، از تمام الیاف ستون فقرات استفاده می کند و یک پانل پچ تمیز و قابل کنترل را با اجزای خارج قفسه ایجاد می کند. اما این امر منجر به هزینه های اضافی اتصال و میرایی مرتبط با دستگاه تبدیل می شود.
راه حل "تبدیل مهار" ، تبدیل دو پیوند 12 فیبر به سه پیوند 8 فیبر از طریق یک تسمه تبدیل و صفحه استاندارد پچ MTP ، از تمام الیاف ستون فقرات با اتصال اضافی استفاده می کند. اما این امر باعث ایجاد چالش های کابل کشی با اتصال دهنده های آویزان و کابل های پچ غیر بهینه شده که به سفارشی سازی نیاز دارند ، می شود.
به طور کلی ، اجرای راه حل ماژول تبدیل توصیه می شود ، به خصوص اگر از تنه های MTP قبلاً نصب شده استفاده کنید. راه حل ماژول تبدیل اجازه می دهد تا 100٪ استفاده از فیبر و در عین حال نگه داشتن هر پورت برای هرگونه درگاه پچ و اگر در حال نصب کابل کشی جدید هستید ، با فرض اینکه مسیر کابل نگران کننده نیست ، می توانید راه حل تبدیل را در نظر بگیرید. راه حل مهار تبدیل به طور معمول فقط در برنامه های خاص ، از جمله در سوئیچ ToR ، که درگاه های 40G در یک خوشه نزدیک قرار دارند مستقر شده و لزوماً بین پره های موجود در سوئیچ شاسی لازم نیست.
از آنچه در بالا توضیح داده شد ، آیا درک بهتری از این سه نوع محلول کابل کشی 40G داشته اید؟ هر نوع مزایا و معایب خاص خود را دارد. برای این سه گزینه راه حل — هیچ ماژول تبدیل در مقابل ماژول تبدیل در مقابل مهار تبدیل: کدام گزینه برای 40G راه حل موازی است؟
