لیزرهای باریک-عرض خط باعث ارتقای ارتباطات نوری میشوند. چگونه می توان پیوندهای فیبر نوری را همزمان بهینه کرد؟
همانطور که لیزرهای با عرض خط باریک-به ارتقاء ارتباطات نوری ادامه میدهند، نقش آنها در سیستمهای منسجم به طور فزایندهای حیاتی میشود. از نظر عملی، یک لیزر قابل تنظیم با پهنای خط باریک-به عنوان یک حامل فوق-پایدار برای انتقال منسجم عمل میکند، که در آن پهنای خط زیر{4}}MHz و کنترل طول موج و توان یکپارچه به ویژه برای فرمتهای مدولاسیون مرتبه بالاتر مانند 16QAM و 64Q مهم است. تحقیقات ارائه شده در OFC 2023 بیشتر نشان داد که سیستم های 800G به نویز فاز نوسان ساز محلی بسیار حساس هستند. مفهوم مهندسی ساده است: هنگامی که خلوص طیفی فرستنده و نوسانگر محلی بهبود یابد، انعکاس رابط، آلودگی انتهایی{12}}آلودگی صورت، پلاریزاسیون{13}}از دست دادن وابسته (PDL) و از دست دادن اضافی درج در پیوند فیبر به احتمال زیاد به هزینه اضافی فاز و بار بازیابی بیشتر برای OSNRSP تبدیل می شود.
به همین دلیل، بهینهسازی پیوند همگامسازی شده باید در چهار لایه انجام شود: پورت منبع، گرههای فیلتر غیرفعال، فیبر انتقال و پورت گیرنده. در هر دو رابط فرستنده و گیرنده، چهره های انتهایی تماس فیزیکی APC باید اولویت بندی شوند تا بازتاب عقب کاهش یابد. برای -پیوندهای ستون فقرات منسجم طولانی مدت، ابتدا باید فیبر G.654.E کم-تضعیف-موثر- با مساحت بزرگ ارزیابی شود تا حاشیه OSNR بالاتری به دست آید و نیاز به سایتهای تقویت یا بازسازی اضافی کاهش یابد. در گرههای DWDM، از دست دادن درج فیلتر، جداسازی و تغییر دما باید به شدت تحت محدودیتهای شبکه G.694.1 کنترل شود. در نهایت، پذیرش پیوند باید فراتر از آزمایش تداوم ساده باشد. همچنین باید از دست دادن درج در 1310 نانومتر و 1550 نانومتر همراه با رکوردهای OTDR و ORL باشد. یک نتیجه مهندسی عملی که اغلب در تجزیه و تحلیل ORL ذکر می شود این است که اگر هر جفت کانکتور در حدود -47 دسی بل منعکس شود، یک پیوند ممکن است تقریباً از شش جفت اتصال پشتیبانی کند، در حالی که بهبود عملکرد بازتاب تا حدود -49 دسی بل می تواند آن را تا حدود ده جفت افزایش دهد. این به وضوح نشان می دهد که بهینه سازی بازتاب در یک نقطه اتصال می تواند به افزایش معنی داری در تعداد کل رابط های اتصالی که سیستم می تواند تحمل کند، تبدیل شود.
جدول پارامترهای کلیدی
| راه حل | افت درج در هر جفت (dB) | ضرر برگشتی (dB) | دوام مکانیکی (دوام) | سناریوهای کاربردی معمولی |
|---|---|---|---|---|
| پچ کورد LC/UPC حرفه ای | کمتر یا مساوی 0.25 | بزرگتر یا مساوی 45 | 500 | پورت های تجهیزات موجود، اتصال عمومی |
| پچ کورد LC/APC حرفه ای | کمتر یا مساوی 0.25 | بزرگتر یا مساوی 60 | 500 | پورت های فرستنده/گیرنده، گره های DWDM |
| کابل ورودی MPO/APC کم-تلفات | کمتر یا مساوی 0.25 برای جفت گیری تصادفی، مقدار متوسط تقریباً. 0.12 | بزرگتر یا مساوی 60 | 500 | خطوط تنه با تراکم بالا-، ستون فقرات اتاق ماشین |
شبکه های منسجم 400G/800G چه الزاماتی را روی پیوندهای فیبر قرار می دهند؟
با انتقال به انتقال منسجم 400G و 800G، طراحی پیوند فیبر دیگر نمی تواند صرفاً بر اساس کارکرد پیوند مورد قضاوت قرار گیرد. همانطور که فرمت های مدولاسیون، کارایی طیفی، و قابلیت های جبران DSP به پیشرفت ادامه می دهند، پنجره تحمل پیوند نوری غیرفعال در واقع باریک تر می شود. از منظر تدارکات و مهندسی، تمرکز نباید به یک مشخصات جزئی محدود شود. آنچه مهم است عملکرد کلی کل پیوند فیبر از نظر از دست دادن درج، کنترل بازتاب، کیفیت انتهایی-، ثبات مکانیکی، و-قابلیت نگهداری طولانی مدت است.
- اولین پارامترهایی که باید ارزیابی شوند عبارتند ازاز دست دادن درج (IL)وضرر برگشتی (RL). اینها دو شاخص اساسی عملکرد کانکتورهای فیبر نوری هستند. مواد مرجع داخلی نیز این را روشن میکنند: برای اتصالدهندههای فیبر، پارامترهای کلیدی عملکرد نوری عبارتند از اتلاف درج و افت بازگشت، در حالی که محصولات MPO/MTP بیشتر نیازمند نیازهای نوری مختلف برای پیکربندیهای چند حالته، PC تک حالته، و تک حالته-پیکربندی APC هستند. برای پیوندهای منسجم 400G/800G، از دست دادن درج نه تنها به بودجه پیوند بستگی دارد، بلکه مستقیماً بر حاشیه OSNR نیز تأثیر می گذارد. از دست دادن بازگشت، در عین حال، ارتباط نزدیکی با نویز بازتابی و پایداری لیزر دارد، به ویژه در گرههای DWDM، رابطهای فرستنده و رابطهای گیرنده. به همین دلیل، خرید سیستمهای منسجم نباید به محصولات «سازگار با استاندارد» محدود شود. باید سیمهای وصله حرفهای{10}}و مجموعههای تنه را که برای از دست دادن کم درج و بازتاب کم طراحی شدهاند، در اولویت قرار دهد.
- پایان-نظافت صورت و 3 بعدی انتهای-کنترل هندسه صورتباید بهعنوان یک-نیاز نهایی بهجای یک اقدام تصحیح شکست پست{1}}در نظر گرفته شود. مواد محصول MPO/MTP از قبل یک چارچوب کنترل سه بعدی کامل، از جمله ارتفاع فیبر، ارتفاع دیفرانسیل فیبر، زبری، و انحنا را ترسیم میکنند، در حالی که نشان میدهند که اتصالات APC تک حالته به عملکرد تلفات برگشتی سختگیرانهتر از وجههای انتهایی رایانه شخصی معمولی نیاز دارند. از نظر عملی، این بدان معناست که برای انتقال منسجم با سفارش بالا، خریداران نه تنها باید بپرسند که آیا کانکتور APC است، بلکه باید بپرسند که آیا بازرسی سه بعدی تداخل سنجی انجام می شود، آیا می توان گزارش های سه بعدی ارائه کرد، آیا محصول تحت بازرسی کامل یا بازرسی نمونه قرار می گیرد، و آیا سوابق تست IL/RL قبل از ارسال در دسترس است یا خیر. بسیاری از خرابی های پیوند به دلیل کیفیت مواد خام نیست، بلکه ناشی از آلودگی، خراش، انحراف هندسی یا مونتاژ ناسازگار است.
- شعاع خم و تطبیق نوع فیبردر محیط های کابل کشی با تراکم بالا به طور فزاینده ای اهمیت پیدا کرده اند. مسیریابی جانبی تجهیزات در سیستمهای منسجم اغلب شامل فضاهای تنگتر میشود، جایی که پچکوردها، واحدهای توزیع و کابلهای ستون فقرات بیشتر در معرض خمش موضعی هستند. مواد آموزشی موجود در حال حاضر تفاوتهای واضحی را در عملکرد خمشی بین الیاف G652D، G657A1 و G657A2 در شرایط مسیریابی با شعاع کوچک نشان میدهند. در سناریوهای کابل کشی فشرده، G657A1 و G657A2 عموما مناسب تر هستند زیرا مقاومت خمشی بهتری ارائه می دهند. این بدان معناست که مشخصات خرید نباید صرفاً عبارت "یک سیم{16}}وصله یک حالته" یا "LC{17}}کابل LC" باشد. نوع الیاف، موقعیت نصب و حداقل نیاز عملکرد خمشی باید به وضوح تعریف شود. در قسمت جلوی تجهیزات، داخل ODFها، و در قسمتهای مسیریابی جانبی کابینت، راهحلهای خمشی{21}}غیرحساس تک حالته{22}} اغلب انتخاب مطمئنتری هستند.
- مدیریت قطبیت و تراکم پورتبه ویژه در سیستم های 400G/800G اهمیت دارند. در معماریهایی که از ترانکهای MPO/MTP، پانلهای{3} با چگالی بالا و کابلکشی مدولار استفاده میکنند، خطاهای قطبی دیگر فقط یک مشکل جزئی در میدان نیست. آنها می توانند به طور مستقیم پذیرش را به تاخیر بیندازند، توسعه را پیچیده کنند و ریسک عملیاتی را افزایش دهند. مستندات محصول MPO/MTP به وضوح کانکتورهای نر و ماده،-تک حالت APC در مقابل رایانه چند حالته،-تلفات کم در مقابل استاندارد-و ساختارهای فیبر- مختلف را متمایز میکند. این بدان معناست که خریداران باید به جای استفاده از یک توصیف عمومی مانند "کابل MPO"، الزامات رابط را دقیقاً تعریف کنند. برای کاربردهای 400G/800G، مشخصات تدارکات باید دارای حداقل تعداد فیبر حالت، قطبیت،{14}}نوع انتهایی، جنسیت رابط، الزامات تحمل، موقعیت کاربرد مانند صندوق عقب یا سمت تجهیزات، و اینکه آیا آزمایش قبلی{15}خاتمه یافته لازم است یا خیر.
- مدیریت برچسب و قابلیت نگهداریممکن است مانند پارامترهای نوری به نظر نرسند، اما در عمل مهندسی واقعی بسیار مهم هستند. پیوندهای سیستمی منسجم اغلب شامل فرستنده ها، گیرنده ها، تجهیزات WDM، پچ پنل ها، گره های میانی و پورت های آزمایشی است. بدون ساختار برچسبگذاری ثابت، محل خطا و هزینههای نگهداری به سرعت افزایش مییابد. برای پروژههای فیبر با چگالی بالا، توصیه میشود قوانین برچسبگذاری کابل، منطق شمارهگذاری پورت، شناسایی قطبیت، علامتگذاری طول و آزمایش{4}}قابلیت ردیابی شماره را در مرحله خرید تعریف کنید. این نه تنها راندمان استقرار اولیه را بهبود می بخشد، بلکه روند توسعه، جایگزینی و بازرسی آینده را نیز بهبود می بخشد.
- اسناد آزمون به بخشی از نیاز تدارکات تبدیل شده است. پیوندهای منسجم بالا-نباید تنها بر اساس تداوم ساده پذیرفته شوند. منابع آموزشی و تولید داخلی در حال حاضر جریان بازرسی کاملتری را نشان میدهند، از جمله بازرسی انتهایی-، آزمایش هندسه سهبعدی، اندازهگیری IL/RL، پایان نهایی-بررسی صورت، و کنترل بستهبندی. بنابراین، یک الزام خرید حرفهایتر باید بپرسد که آیا تأمینکننده میتواند گزارشهای آزمایشی را برای هر دسته یا برای هر مجموعه مهم ارائه دهد، آیا اسناد شامل سوابق IL، RL و{7}}پایان{7}}بازرسی چهره، آیا محصولات MPO/MTP شامل نتایج آزمایش چند فیبر میباشند یا خیر، و آیا میتوان پذیرش پروژه را با 1310/1550/1310/1310/1310/1310/1550-1310-1310/1550 پشتیبانی کرد. تأیید OTDR و ORL در صورت لزوم.
- از دیدگاه تدارکات، الزاماتی که ارتباط منسجم 400G/800G بر روی لینک های فیبر قرار می گیرد را می توان در یک جمله خلاصه کرد:هر نقطه اتصال در پیوند باید از یک اتصال اولیه به یک واحد اتصال مهندسی-که دارای تلفات کم-، کم{2}}بازتاب، تأیید و ردیابی است ارتقا یابد.
ظرفیت تامین FOCC
برای پشتیبانی از انتقال منسجم، استقرار DWDM، کابلکشی{0}} مرکز داده با چگالی بالا، و ارتقاء شبکه مخابراتی، FOCC مجموعه وسیعی از محصولات اتصال فیبر و راهحلهای کابلکشی ساختاریافته را ارائه میکند. محدوده عرضه ما شامل پچکوردهای فیبر نوری، مجموعههای MPO/MTP، پچکوردهای FTTA CPRI، آداپتورهای فیبر، پچپنلها، ODF، MDF، DDF، کابینتها و راهحلهای کابلکشی فیبر یک-برای طیف وسیعی از محیطهای شبکه است.
برای خریداران و تیم های مهندسی، ارزش زنجیره تامین تنها به در دسترس بودن محصول نیست، بلکه در این است که آیا تامین کننده می تواند پیکربندی مناسب را با سناریوی کاربردی واقعی مطابقت دهد یا خیر. در شبکههای نوری پرسرعت، سیستمهای مختلف خواستههای متفاوتی را در مورد نوع اتصال، نوع فیبر، از دست دادن ورودی، افت برگشتی، قطبیت، پوشش کابل و استانداردهای آزمایش قرار میدهند. راه حلی که برای آزمایش ماژول نوری 400G/800G در نظر گرفته شده است ممکن است به طور قابل توجهی با راه حلی که برای انتقال DWDM، ارتقاء ستون فقرات مخابراتی، یا کابل کشی رک با چگالی بالا در مرکز داده طراحی شده، متفاوت باشد.
اگر قطعات پشتیبانی کننده فیبر نوری را برایتست ماژول نوری 400G/800G، انتقال DWDM، کابلکشی مرکز داده با چگالی بالا، یا ارتقاء پیوندهای مخابراتی، می توانید نیازهای اولیه پروژه خود را به FOCC ارائه دهید، مانندنوع ماژول نوری، رابط رابط، نوع فیبر، تعداد فیبر، طول، قطبیت، مشخصات ژاکت و الزامات تست. بر اساس این جزئیات، ما می توانیم به تطبیق راه حل اتصالی که برای تولید حجمی عملی است و با نیازهای استقرار شما همراستا باشد، کمک کنیم.
سوالات متداول
1. چرا لیزرهای باریک-کیفیت پیوند فیبر اهمیت بیشتری میدهند؟
لیزرهای با عرض خط باریک، خلوص طیفی و پایداری فاز را در سیستمهای انتقال منسجم بهبود میبخشند، اما همچنین پیوند را نسبت به انعکاس رابط، آلودگی انتهای-صورت، اثرات مربوط به قطبش-و از دست دادن غیرضروری درج حساستر میکنند. همانطور که عملکرد منبع نوری بهبود می یابد، کیفیت لینک غیرفعال تاثیر مستقیم تری بر حاشیه OSNR، حجم کاری DSP و پایداری کلی انتقال دارد.
2. آیا پچ کوردهای استاندارد LC/UPC برای سیستم های منسجم 400G/800G کافی است؟
در برخی از موقعیت های اتصال عمومی، ممکن است همچنان از پچ کوردهای حرفه ای LC/UPC استفاده شود. با این حال، برای پورتهای فرستنده، پورتهای گیرنده و گرههای DWDM که بازتاب برگشتی حیاتیتر است، پچکوردهای LC/APC اغلب انتخاب بهتری هستند، زیرا عملکرد تلفات برگشتی بالاتری را ارائه میکنند و به کاهش توان نوری منعکسشده کمک میکنند.
3. چرا از دست دادن درج و از دست دادن بازگشت هر دو در پیوندهای نوری منسجم حیاتی هستند؟
از دست دادن درج مستقیماً بر بودجه پیوند و حاشیه OSNR تأثیر می گذارد، در حالی که از دست دادن بازگشت بر کنترل بازتاب و پایداری منبع تأثیر می گذارد. در سیستم های منسجم، هر دو پارامتر مهم هستند زیرا تلفات بیش از حد قدرت سیگنال قابل استفاده را کاهش می دهد، در حالی که بازتاب بیش از حد می تواند نویز سیستم را افزایش دهد و عملکرد کلی انتقال را کاهش دهد.