مرکز داده 40G مهاجرت با اتصال OM3 و OM4 اپتیکال
با توسعه سریع در مرکز داده، زیرساخت های کابل کشی باید کنترل پذیری، انعطاف پذیری و قابلیت اطمینان را فراهم کنند. راه اندازی راه حل های ارتباطی نوری برای زیرساخت های سازمانی این الزامات را برای برنامه های فعلی و داده ها فراهم می کند. مقیاس پذیری یکی دیگر از عوامل کلیدی است که باید هنگام انتخاب نوع اتصال نوری مورد توجه قرار گیرد. این نه تنها گسترش فیزیکی مرکز داده با توجه به سرورهای اضافی، سوئیچ ها و دستگاه های ذخیره سازی، بلکه به مقیاس پذیری زیرساخت ها برای پشتیبانی از مسیر مهاجرت برای افزایش سرعت داده ها اشاره دارد. با تکمیل تکنولوژی و استانداردها برای تعیین نرخ داده ها مانند 40G / 100G، فیبر کانال (32G و بالاتر) و InfiniBand (40G و فراتر از آن)، امروزه نیازهای کابل کشی که نیاز به پهنای باند بیشتری برای پشتیبانی دارند، باید فراهم شود. از برنامه های آینده. علاوه بر این، نرخ داده های فعلی می تواند نیازهای آینده را با تقاضای رو به رشد برای پشتیبانی از برنامه های پر سرعت پهنای باند مطابقت نداشته باشد. با این حال، فناوری و استانداردهای 40G میتواند از نیازهای شبکههای آینده پشتیبانی کند. بنابراین، مهاجرت به 40G مورد نیاز است.
استاندارد شده در ژوئن 2010، استاندارد 802.3ba برای راهنمایی برای انتقال 40G با الیاف چند منظوره و تک حالت فراهم می کند. و این استاندارد راهنمایی برای Cat UTP / STP مس را ندارد. OM3 و OM4 تنها الیاف چند منظوره موجود در استاندارد هستند. با توجه به محدودیت های مدولاسیون VCSEL 850nm، فیبرهای چند منظوره به جای انتقال سریال از انتقال موازی اپتیک استفاده می کنند. راهنماهای فیبر تک مداری با استفاده از دوگانه فیبر WDM (تقسیم طول موج تقسیم شده) انتقال سریال.
در مقایسه با فیبر تک مد، فیبر چند منظوره، پیشنهاد ارزشمندی برای اتصالات کوتاه مدت در مرکز داده ارائه می دهد. بر خلاف انتقال سریال سریال، انتقال نوری موازی از یک رابط ماژول نوری استفاده می کند که در آن داده ها به طور همزمان انتقال داده شده و بر روی فیبرهای چند منظوره دریافت می شوند. 40GBASE-SR4 از 4 الی 10 گیگابایت در چهار جهت در هر جهت پشتیبانی می کند.
هنگام ارزیابی عملکرد مورد نیاز برای زیرساخت های کابل کشی OM3 و OM4، باید معیارهای زیر را در نظر گرفت. هر یک از معیارها بر توانایی زیرساخت های کابل کشی برای ردیابی فاصله استاندارد 100 متر از فیبر OM3 و 150 متر بیش از فیبر OM4 تاثیر می گذارد.
پهنای باند معیارهای اصلی است. الیاف OM3 و OM4 برای انتقال 850nm بهینه شده اند و حداقل پهنای باند مودال مودال (EMB) حداقل 2000 مگاهرتز ∙ کیلومتر و 4700 مگاهرتز ∙ km را دارند. تکنیک های اندازه گیری فیبر EMB امروزه استفاده می شود. حداقل روش EMBc (محاسبه پهنای باند موثر موثر) ترکیبی از خواص هر دو منبع و فیبر است. با استفاده از راه حل اتصال با استفاده از الیاف OM3 و OM4 که با استفاده از تکنیک minEMBc اندازه گیری شده است، زیرساخت های نوری مستقر در مرکز داده، معیارهای عملکردی را که IEEE برای پهنای باند تعیین می کند، برآورده می کند.
از دست دادن درج یک پارامتر عملکرد حیاتی در توسعه داده های مرکز داده های کابلی است. از دست دادن کل اتصالات در یک کانال سیستم، توانایی عمل بر روی حداکثر فاصله قابل اطمینان برای یک میزان داده مشخص را تحت تاثیر قرار می دهد. فاصله قابل اطمینان در سرعت داده کاهش می یابد با افزایش کل تلفات اتصال. استاندارد 40G فیبر OM3 را به فاصله 100 متری با حداکثر میزان کانال 1.9 dB مشخص می کند که شامل کل بودجه تلفات اتصال 1.5 دسی بل است. فیبر OM4 به فاصله 150 متری با حداکثر ضربان کانال 1.5 دسیبل مشخص می شود که شامل کل بودجه تلفات اتصال 1.0 دسی بل است. حداکثر ولتاژ کابل کلاسیک 3.5dB / km در 850 نانومتر است. بنابراین، هنگام طراحی زیرساخت های کابل کشی داده ها، مشخصات تلفات ورودی اتصالات اتصال باید مورد ارزیابی قرار گیرد. با استفاده از اجزای اتصال کم هزینه، می توان حداکثر انعطاف پذیری را با قابلیت معرفی اتصالات چندگانه به پیوند اتصال به دست آورد.
کابل کشی که در مرکز داده مستقر شده است امروز باید انتخاب شود تا پشتیبانی از برنامه های داده سرعت در آینده را فراهم کند. برای رسیدن به این هدف، OM3 یا OM4 ضروری است. آنها بالاترین عملکرد را برای نیازهای امروز ارائه می دهند. با 850 نانومتر EMB از 2000 MHz ∙ km و 4700 MHz ∙ کیلومتر، الیاف دسترسی گسترده ای را برای نصب کابینه ساخت یافته در مرکز داده فراهم می کنند. بجز الزامات عملکرد، انتخاب اتصال فیزیکی نیز مهم است. با استفاده از اتصال مبتنی بر MTP در تاسیسات امروز، راه هایی برای مهاجرت به رابط چندگانه نوری موقت در صورت نیاز فراهم می کند. بنابراین، اتصال مبتنی بر MTP با استفاده از فیبر OM3 و OM4 راه حل ایده آل در مرکز داده است. این می تواند برای استفاده در برنامه های امروز نصب شود، در حالی که ارائه یک مسیر مهاجرت آسان به فن آوری های آینده با سرعت بالاتر.
