مقدمه ای بر کابل نوری روبان
به منظور رفع نیازهای پهنای باند سیستم، محوطه شبکه محلی (LAN) و ساختمان ستون فقرات و ستون فقرات مرکز داده، به تعداد فیبرهای کابلی بالاتر رفته است. کابل های نوری ریبن می توانند بالاترین میزان فیبر را نسبت به اندازه کابل، حداکثر استفاده از مسیر و فضاها و سهولت ختم شدن را تسهیل کنند، که باعث می شود آنها یک راه حل ایده آل برای نیاز باشند. این پست عمدتا بر مزایا و کاربردهای کابل نوری روبان تمرکز دارد.
کابل نوری روبان نوعی از کابل است که به طور گسترده در محوطه دانشگاه، ساختمان ها و برنامه های کاربردی ستون فقرات مرکز داده که در آنها تعداد زیادی فیبر مورد نیاز است، مستقر شده است. 8 الیاف، 12 الیاف، 24 الیاف و دیگر شمارهای بیشتر فیبر موجود در بازار وجود دارد. در حال حاضر روبانهای 12 فیبر به راحتی قابل دسترسی و قابل شناسایی با شماره های شناسایی ربات و کدگذاری رنگ فیبر سازگار با TIA-598 هستند که در شبکه های امروز شایع است. معمولا دو نوع پوشش بیرونی از کابل های نوری روبان وجود دارد: غیر شعله عقب انداز و فرموله شده شعله عقب انداز. سابق اغلب در برنامه های کارخانه خارجی کاربرد دارد، در حالی که این دوم به طور معمول برای برنامه های داخلی استفاده می شود. در اینجا یک نمونه از ساخت کابل نوری روبان است.
همانطور که همه ما می دانیم، کابل نوری شل و لوله رشته ای رشته ای است که از برنامه های کارخانه خارج می شود. هر دو آنها در محیط های خشن در فضای باز کارایی خوبی دارند و هر دو در بسیاری از پیکربندی ها موجود هستند، از جمله: دیود الکتریکی، زرهی، خودتنظیم هوای هوایی و غیره. با این حال، در مقایسه با طرح های کابلی لوله های رشته ای، طراحی روبان عملکرد قابل ملاحظۀ معادل با کابل شلنگ رشته ای را ارائه می دهد و حداکثر تراکم فیبر نسبت به قطر کابل را فراهم می کند. تمایز اصلی بین این کابل ها این است که در آن فیبرهای فردی خود بسته بندی شده و در داخل کابل مدیریت می شوند. یک کابل روبان دارای الیاف فردی است که به طور دقیق در یک ماتریس با هم ترکیب شده اند که ممکن است فقط 4 یا 24 الیاف را پوشش دهد. در مقابل، یک کابل شل لوله دارای بین 2 تا 24 الیاف فردی در لوله های بافر چند با هر فیبر جدا از دیگر.
این طراحی روبان ویژه ای است که باعث می شود که کابل نوری روبان، مزایای بیشتری نسبت به طرح های لوله های سست در بسیاری از کاربردها داشته باشد.
کابل اپتیکال روبان می تواند بسیار سریعتر از کابل های سفت لوله ساخته شود. این بدان معنی است که زمان نصب کمتر، هزینه کار نصب کمتر و زمان ترمیم اورژانسی کمتر است.
کابلهای نوری ریبن، باعث کاهش ریز پایینی در مدیریت اتصالات فیلیپس و اتصالات اتصالات می شود.
کابلهای روبان، تراکم بسته بندی را در تعداد فیبرهای بالاتر افزایش می دهند که باعث می شود تا کارایی بیشتری از فضای کانال محدود شود.
کابلهای روبان معمولا بیش از 96 عدد رقابتی هستند.
اگر چه تعداد فیبر های موجود در دسترس با کابل نوری روبان وجود دارد، کابل های روبان 12 فیبر از موارد معمول استفاده می شود. با معرفی نوآوری هایی مانند ابزارهای تقسیم روبان و اتصالات آرایه 12 فیبر قابل تنظیم، می توان از روبانهای 12 فیبر با اتصالات ساده و دوبلکس مانند اتصالات LC یا SC یا اتصال MTP خاتمه داد. اتصال MTP یک کانکتور نوری 12 فیبر فشاری و کشویی است که دارای یک ریزپردازنده مشابه یک اتصال ساده ساده است. بسیاری از کاربران مایل به استفاده از اتصالات MTP برای اطمینان از از دست دادن اتصال به درگاه های با کیفیت بالا و بازگشت عملکرد از دست دادن و به منظور تسریع در نصب کابل.
به منظور نشان دادن اینکه چگونه کابل های نوری روبان استفاده می شود، در اینجا، خاتمه کابل کابل روبان اتصال MTP با پچ پانل را به عنوان مثال.
ختم به طور معمول در یک برنامه اتصال استفاده می شود که در آن یک مونتاژ مهار در مقابل پانل پچ استفاده می شود. ما می دانیم مجموعه های MTP مهار دارای اتصال 12 فیبر MTP در یک طرف کابل و یکپارچه یا دوپلکس اتصالات سبک در انتهای دیگر. درست مانند تصویر زیر نشان می دهد.
به استثنای برنامه ذکر شده در بالا، کابل های نوری روبان نیز می توانند در هر دو برنامه اتصال و اتصال متصل شوند که در آن یک کاست مودم رابط MTP استفاده می شود. و آنها را می توان به مسیرها و فضاها اعمال کرد.
کابل های نوری روبان، تراکم فیبر بالا را در کمترین بسته کابل کشی ارائه می دهند. و همچنین تعداد الیاف که می تواند در یک فضای محدود به کار گرفته شود، در حالی که ساده تر شدن فایده است، به حداکثر می رسند. در عین حال آنها می توانند با هماهنگ سازی فیوژن توده ای، زمان و پول صرفه جویی کنند. کابل روبان در حال حاضر به راحتی با استفاده از اتصالات ساده و دوبلکس سنتی و همچنین اتصالات MTP به کار میرود که آنها را برای برنامههای مختلف مناسب میسازد.
