وقتی وارد یک مرکز داده مدرن می شوید، تراکم محض کابل کشی می تواند بسیار زیاد باشد. در جایی در این پیچ و خم فیبرها، کانکتورهای MPO کارهای سنگین را انجام می دهند-به آرامی پهنای باندی را که یک دهه پیش غیرممکن به نظر می رسید، مدیریت می کنند.
چه چیزی این اتصالات را متفاوت می کند

کانکتور فیبر MPO مانند کانکتور دوبلکس LC یا SC استاندارد شما نیست. به جای پرداختن به یک یا دو فیبر در یک زمان، شما به آرایه های 8، 12، 16 یا حتی 24 فیبر در یک فرول نگاه می کنید. برخی از برنامه های تخصصی این را حتی بیشتر می کنند - 32، 48، گاهی اوقات 72 فیبر در یک بدنه اتصال. طرح اصلی از کاربردهای کابل نواری به دست آمد، جایی که نگه داشتن الیاف متعدد در یک آرایه خطی از نقطه نظر تولید منطقی بود.
اینجاست که جالب می شود: هراتصال MPOدر پیکربندی مرد یا زن عرضه می شود. نسخههای نر آن پینهای تراز کوچک بیرون زده دارند، در حالی که رابطهای ماده سوراخهایی برای دریافت آنها دارند. این دلخواه نیست-همه درگاههای تجهیزات از رابطهای نر استفاده میکنند، به این معنی که هر کابلی که به سوئیچها یا سرورهای شما متصل میشود، به اتصالهای ماده در آن سرها نیاز دارد. این را در حین نصب خراب کنید و بعدازظهر خسته کننده ای از کابل کشی مجدد خواهید داشت.
کانکتورها همچنین دارای یک کلید (آن برآمدگی کوچک در یک طرف) و یک علامت نقطه سفید هستند. اون نقطه سفید؟ این موقعیت فیبر یک را نشان می دهد، و مکان آن بیشتر از آن چیزی است که فکر می کنید زمانی که در تلاش برای حفظ قطبیت مناسب در یک سیستم تنه پیچیده هستید، اهمیت دارد.
جایی که پیچیدگی واقعی زندگی می کند
اکثر مردم تصور می کنند که بخش سخت در مورد فناوری MPO فقط تعداد فیبر است. اما با هرکسی که واقعاً این سیستم ها را به کار گرفته است صحبت کنید، آنها در مورد طرح های قطبیت به شما خواهند گفت. صنعت بر روی سه روش-به نامهای خلاقانه A، B، و C-قرار گرفت و هر یک بهطور متفاوتی انتقال-برای-دریافت نقشه را انجام میدهند.
روش A از کابلهای مستقیم-در تنه استفاده میکند، اما نکته اینجاست: کلید از یک طرف بالا و از طرف دیگر پایین میرود. فیبر 1 مانند فیبر 1 باقی می ماند، که به نظر ساده می رسد تا زمانی که متوجه شوید باید انتقال و دریافت را به جایی برگردانید، و این در یک پچ کورد اتفاق می افتد. روش B کلیدها را در جهت یکسان در هر دو انتها نگه میدارد، اما موقعیتهای فیبر را به داخل برمیگرداند-موقعیت 1 به موقعیت 12، موقعیت 2 تبدیل به 11، و غیره در خط میشود. روش C سعی میکند آن را به هر دو صورت داشته باشد، جفتها را درون خود کابل چرخانده است، اما به دلیل اینکه با برنامههای اپتیک موازی خوب بازی نمیکند، از بین رفت.
قطعه اپتیک موازی جایی است که کانکتورهای MPO واقعاً می درخشند. وقتی برنامه های 40 و 100 گیگ وارد شدند، به راهی برای تقسیم ترافیک در چندین خط به طور همزمان نیاز داشتند. یک 8{6}}MPO فیبر دارای 40GBASE{9}}SR4 از چهار فیبر برای ارسال با سرعت 10 گیگابیت در ثانیه و از چهار فیبر برای دریافت 40 گیگ مجموع استفاده میکند. اکنون شاهد استقرار 800 گیگ با استفاده از کانکتورهای 16 فیبر هستیم، با هشت خط انتقال و هشت خط دریافت با سرعت 100 گیگابیت بر ثانیه در هر خط. برخی از طرح های رمزگذاری جدیدتر می توانند 200 گیگابیت بر ثانیه در هر خط فشار دهند، که به این معنی است که 1.6 ترابیت با همان اتصال دهنده 16 فیبر قابل دستیابی است. رابط رابط خود دیگر گلوگاه نیست. این فناوری اپتیک و رمزگذاری محدودیت سرعت را تعیین می کند.
مشکل تراکم هیچ کس به اندازه کافی در مورد آن صحبت نمی کند

کانکتورهای استاندارد 16{3}}فیبر MPO فضا را اشغال میکنند. در محیط های فوق مقیاس که در آن املاک و مستغلات رک هزینه واقعی دارد، این یک مشکل شد. بنابراین سازندگان نسخههای فرم فاکتور بسیار کوچک (VSFF)-SN-MT از Senko و MMC-16 از US Conec را توسعه دادند. تفاوت اندازه به نوعی پوچ است: شما می توانید 216 عدد از این کانکتورهای VSFF را در همان فضایی قرار دهید که 80 MPO 16 فیبر سنتی را در خود جای می دهد. این یک پیشرفت حاشیه ای نیست. برای خوشههای محاسباتی با کارایی بالا که 800 گیگ را فشار میدهند یا برای 1.6T برنامهریزی میکنند، این مزیت چگالی مستقیماً به پورتهای قابل استفاده بیشتر در هر رک ترجمه میشود.
چرا تمیز کردن بیش از آنچه فکر می کنید اهمیت دارد؟
هر فرد فیبر به شما می گوید قبل از جفت شدن اتصالات را تمیز و بازرسی کنید. با این حال، با اتصالات MPO، این توصیه به جای تمرین خوب، حیاتی می شود. مسئله مساحت سطح است. یک MPO 12-فیبر دارای دوازده وجه انتهایی است که همه باید بکر باشند. یک ذره را روی یک فیبر دریافت کنید و بله، عملکرد آن فیبر کاهش می یابد. اما در یک MPO، آلایندهها میتوانند در طول فرآیند تمیز کردن مهاجرت کنند - شما زبالهها را از فیبر سه به فیبر هفت یا هر چیز دیگری فشار میدهید.
هرچه تعداد فیبرها در آرایه شما بیشتر باشد، حفظ ارتفاع ثابت فیبر در سرتاسر فرول سختتر میشود. حتی تغییرات کوچک به این معنی است که برخی از فیبرها تماس خوبی برقرار می کنند در حالی که برخی دیگر اینطور نیستند، که این باعث از بین رفتن اعداد از دست رفتن درج شما می شود. به همین دلیل است که استاندارد IEC 61300-3-35 وجود دارد - این استاندارد به شما معیارهای عبور / شکست عینی را برای هر ناحیه از سطح انتهایی (هسته، روکش، چسب، ناحیه تماس) بر اساس تعداد خراش و نقص ارائه می دهد. دیگر با میکروسکوپ خیره نشوید و حدس بزنید که آیا آن علامت قابل قبول است یا خیر.
ابزارهای تست نیز به دام افتاده اند. چیزی مانند Fluke FI{4}}3000 بازرسی را بر اساس الزامات IEC 61300-3-35 به صورت خودکار انجام میدهد و بدون حدس و گمان نتیجهای را به شما ارائه میدهد. آن را با کیت های تمیز کننده MPO ساخته شده جفت کنید و با آداپتورهای کاست که سعی می کنند فیبرها را یکی یکی تمیز کنند دست و پنجه نرم نمی کنید.
استانداردهایی که در واقع مهم هستند
IEC 61754-7 و TIA-604-5 (FOCIS 5) جنبه های مکانیکی را پوشش می دهد - ابعاد پین، اندازه سوراخ راهنما، همه الزامات سازگاری با یکدیگر که تضمین می کند کانکتور از فروشنده A با آداپتور فروشنده B کار می کند. اما عملکرد واقعی به هندسه چهره پایان می رسد، که IEC PAS31-31755-6 را نشان می دهد. ما در مورد زاویه پولیش، ارتفاع برآمدگی فیبر و اختلاف ارتفاع بین الیاف مجاور صحبت می کنیم. اگر این پارامترها از مشخصات خارج شوند، بلافاصله آن را در اندازهگیریهای درج و بازگشت تلفات مشاهده خواهید کرد.
کانکتور MTP US Conec اغلب به طور جداگانه ذکر می شود، اما این فقط طراحی MPO مارک آنها است که با تحمل های سخت تر ساخته شده است. از نظر فنی مطابق با استانداردهای MPO، به عنوان پریمیوم به بازار عرضه شده است. اکثر مردم در این مرحله از "MPO" و "MTP" به جای یکدیگر استفاده می کنند.
واقعیت های استقرار
در کاربردهای ستون فقرات، ترانک های MPO معنی واضحی دارند. به جای دوازده کابل دوبلکس مجزا، یک 24{3}}فیبر MPO را بین طبقات اجرا کنید و در فضای مسیر و زمان نصب صرفه جویی می کنید. آن کابلهای ترانک معمولاً به پچپنلها ختم میشوند که در آن کاستهای MPO{4} به-LC یا کابلهای هیبریدی به اتصالات دوبلکس استاندارد برای درگاههای تجهیزات میرسند. این یک مدل مرکز-و اسپیک است که به خوبی مقیاس میشود.
کابلهای Breakout مورد دیگری را ارائه میدهند: یک پورت سوئیچ 100 گیگ با یک رابط 8{5}}فیبر MPO میتواند چهار سرور 25 گیگ جداگانه را از طریق یک مجموعه شکست تغذیه کند. استفاده از پورت افزایش می یابد، هزینه هر اتصال کاهش می یابد. اینها دیگر پیکربندیهای عجیب و غریب نیستند - آنها یک روش استاندارد در هر تأسیسات نسبتاً مدرن هستند.

آزمایش چالش هایی که در واقع با آنها روبرو خواهید شد
در اینجا چیزی است که به نظر ساده می رسد اما اینطور نیست: آزمایش پیوند MPO با یک تستر دوبلکس سنتی. به سیمهای بادکش LC در هر دو انتها نیاز دارید-برای-ال سی، سپس هر جفت فیبر را جداگانه آزمایش کنید. برای یک MPO 12-فیبر، این شش آزمایش جداگانه است. شما همچنین به طور مکرر آن سیم های مرجع را وصل و جدا می کنید، که به این معنی است که شانس بیشتری برای آلوده کردن چیزی یا خراب کردن اتصال وجود دارد. کل فرآیند مستعد خطا-و وقت گیر است.
IEC TR 61282-15 اکنون آزمایشکنندگان را ملزم میکند که رابطهای MPO بومی را هنگام تأیید این سیستمها داشته باشند. ابزارهایی مانند MultiFiber Pro میتوانند همه فیبرها را در یک MPO به طور همزمان اسکن کنند - دوازده فیبر به همان سرعتی که یک جفت دوبلکس آزمایش میکنید. با توجه به اینکه چقدر بودجه ضرر برای برنامه های 100 گیگ و بالاتر است، دقت تست اهمیت دارد. شما فقط تداوم را بررسی نمی کنید. شما باید بدانید که در حدود چند دهم دسی بل در بودجه ضرر درج خود هستید.
چه چیزی در واقع آینده است
این فناوری هنوز ایستاده نیست. ما در حال حاضر شاهد اپتیک 800 گیگ تجاری هستیم و 1.6T در خط لوله قرار دارد. فرمت رابط MPO با این کار مقابله میکند{4}}این سرعت خط و رمزگذاری است که به پیش میرود. برخی از محیطهای آزمایشگاهی حتی تعداد فیبرهای بالاتر و طرحهای فرول جدید را آزمایش میکنند، اما برای شبکههای تولید، پیکربندیهای 8-فیبر و 16 فیبر MPO غالب هستند زیرا با استانداردهای اپتیک فعلی و آینده نزدیک هستند.
به نظر می رسد کانکتورهای VSFF با رایج شدن 800 گیگ، کشش بیشتری پیدا می کنند. فشارهای چگالی از بین نمی روند. در هر صورت، با حرکت محاسبات بیشتر به سمت امکانات متمرکز، آنها در حال تشدید هستند.
چیزی که تغییر نکرده است: نیاز به درست کردن قطبیت، تمیز نگه داشتن چیزها و آزمایش صحیح. حتی با افزایش سرعت و افزایش تعداد فیبر، اصول هنوز هم اعمال می شود. هرکسی که زیرساخت MPO را به کار میگیرد باید بداند که این اصول اختیاری نیستند-آنها تفاوت بین سیستمی است که کار میکند و سیستمی که برای شما هزینه بیشتری برای عملکرد دارد که فکر میکردید دارید.