آداپتور MPO در استقرار فیبر در مقیاس بزرگ-

آداپتورهای چند{0}}فشار فیبر- موقعیت غیرعادی را در زیرساخت مرکز داده اشغال می‌کنند-به‌طور هم‌زمان دنیوی و مأموریت- حیاتی. این محفظه های پلاستیکی فشرده، جفت شدن کانکتورهای MPO حاوی 8، 12، 16 یا 24 فیبر را از طریق مکانیسم های تراز دقیق که باید تحمل های اندازه گیری شده در میکرون را حفظ کنند، امکان پذیر می کند.

در محیط‌های مقیاس بزرگ که یک قفسه ممکن است هزاران رشته فیبر را خاتمه دهد،آداپتوربه دروازه بان نامرئی تبدیل می شود که تعیین می کند آیا لینک 400G شما بی عیب و نقص عمل می کند یا بسته ها را در طول یک کار آموزشی GPU به ارزش چند صد هزار دلار در ساعت رها می کند. بازار جهانی کانکتورهای MPO از 1.2 میلیارد دلار فراتر رفته و به شتاب خود ادامه می‌دهد، که عمدتاً به دلیل ایجاد خوشه‌های هوش مصنوعی که خواستار تراکم پهنای باند هستند که پنج سال پیش خارق‌العاده به نظر می‌رسید، هدایت می‌شود.

یک آداپتور MPO را باز کنید و به طرز شگفت آور کمی پیدا خواهید کرد. دو آستین همتراز-معمولاً برنز فسفر یا پلیمر دقیق- فرول ها را به هم هدایت می کنند. اساساً همین است. جادو در مکانیسم‌های پیچیده نیست، بلکه در دقت تولید است که آن آستین‌ها را در محدوده تحمل حدود 0.5 میکرون نگه می‌دارد.

MPO Adapter

اما اینجاست که همه چیز جالب می شود. آداپتور جهت کلید-بالا یا پایین{2}}را تعیین می‌کند، که مستقیماً قطبیت را کنترل می‌کند. این اشتباه را دریافت کنید و فیبرهای انتقال شما به جای گیرنده ها با فیبرهای انتقال دیگر ردیف می شوند. کل پیوند در آنجا تاریک است، و شما در عیب یابی چیزی که به نظر می رسد خرابی فرستنده گیرنده است، اما در واقع یک آداپتور 3 دلاری است که به عقب نصب شده است، گیر کرده اید.

آداپتورهای نوع A جهت گیری کلید را حفظ می کنند-کلید-بالا به کلید-بالا می رود. آداپتورهای نوع B آن را برمی گردانند. استاندارد TIA-568 سه روش قطبیت (A، B و C) را تعریف می کند که هر کدام به ترکیب خاصی از انواع آداپتور و پیکربندی کابل نیاز دارند. آنها را با هم مخلوط کنید و یک پازل قطبیت ایجاد کرده اید که می تواند ساعت ها طول بکشد تا باز شود.

هیچ کس به اندازه کافی در این مورد صحبت نمی کند. یک ذره گرد و غبار به اندازه 1 میکرون می تواند 0.5 دسی بل از بین رفتن در داخل یک هسته فیبر ایجاد کند. با 12 یا 24 فیبر بسته بندی شده در یک فرول، ریاضیات احتمال وحشیانه می شود.

VIAVI روی این آزمایش انجام داد. اگر هر فیبر مجزا 90٪ احتمال تمیز بودن داشته باشد، یک MPO 12-الیافی فقط حدود 28٪ احتمال دارد که همه الیاف آلوده نشده باشند. بیست و هشت درصد. آن اعداد را روی یک اتصال دهنده 24 فیبر اجرا کنید و اساساً آلودگی در جایی از آرایه را تضمین می کنید.

مواد فرول مسائل را پیچیده تر می کند. فرول های MT به جای سرامیک موجود در اتصالات LC یا SC از پلیمر ترموپلاستیک استفاده می کنند. مواد نرم تر، مستعد خراش-بیشتر. و پین های راهنما؟ سیلندرهای فلزی ریز بیرون زده از رابط های نر که کاملاً عاشق جمع آوری زباله در سوراخ های مربوطه خود در سمت ماده هستند.

بدیهی است که روش های تمیز کردن وجود دارد. پاک کننده های کاست{1}}، دستمال مرطوب بدون پرز- با IPA، برس های تخصصی برای سوراخ های پین راهنما. مشکل زمان است. تکنسینی که چرخه‌های بازرسی-تمیز-بازرسی مناسب را در هر اتصال در کابل فیبر ترانک 144- انجام می‌دهد، بیست دقیقه را صرف عملیات وصله دو دقیقه‌ای می‌کند.

این مشخصات می گوید 0.35 دسی بل حداکثر تلفات درج برای یک جفت اتصال دهنده با کیفیت MPO. محصولات درجه اول{2}}این را به زیر 0.15 دسی بل می‌رسانند. شبیه شکافتن موها، درست است؟

با استفاده از پیوند 400G DR4 با بودجه تلفات کل 2.5 دسی بل، ریاضیات را طی کنید. فرستنده شما در هر انتها حدود 0.3 دسی بل می خورد. خود فیبر-مثلاً 100 متر OM4 0.35 دسی بل دیگر یا بیشتر مصرف می‌کند. اکنون تقریباً 1.5 دسی بل برای تمام نقاط اتصال خود باقی مانده است.

نصب کابل کشی ساخت یافته ممکن است شامل موارد زیر باشد: اتصال کابل تنه به آداپتور پچ پنل (یک جفت جفت)، آداپتور پچ پنل به کاست (جفت جفت دیگر)، اتصال داخلی کاست، سیم پچ تجهیزات. این به طور بالقوه چهار جفت جفت شده است. در هر 0.35 دسی بل شما فقط از اتصالات در 1.4 دسی بل هستید. قابل اجرا، اما حاشیه صفر برای هر مشکلی.

یک کانکتور آلوده را با 0.5 دسی بل اضافه کنید؟ آداپتور کمی فرسوده که اجازه می دهد فرول به هم نخورد؟ ناگهان شما لینک را خراب می کنید و تعجب می کنید که چرا یک فرستنده گیرنده کاملاً جدید مدام خطا می دهد.

وضعیت در 800G تشدید می شود. ماژول‌های OSFP که SR8 را اجرا می‌کنند، حتی بودجه کمتری دارند-گاهی اوقات کمتر از 2 دسی‌بل برای دسترسی‌های 70 متری. هر دهم دسی بل ارزشمند می شود.

سه روش، سه نوع کابل، دو جهت آداپتور، کانکتور نر و ماده. فضای جایگشت به طرز شگفت انگیزی بزرگ است و اشتباه گرفتن هر عنصر واحد می تواند در کل نصب آبشاری کند.

روش B از گسترده ترین پذیرش در مراکز داده آمریکای شمالی برخوردار است. کابل‌های تنه نوع B با آداپتورهای نوع A متصل می‌شوند و تراز متقاطع‌ای را ایجاد می‌کنند که فرستنده‌های نوری موازی انتظار دارند. در تئوری به اندازه کافی ساده است.

به جز اینکه کسی به ناچار کابل نوع A را در زیرساخت نوع B وصله می کند. یک کابل اشتباه قطبیت کل پیوند را تغییر می دهد. فیبرها هنوز از نظر فیزیکی به هم متصل می‌شوند-نور از طریق-اما انتقال-به-ترازبندی به این معنی است که هیچ داده‌ای عبور نمی‌کند. شما بدون ارتباط تداوم دارید.

تجهیزات تست وجود دارد. Fluke MultiFiber Pro می‌تواند همه 12 یا 24 موقعیت فیبر را به طور همزمان تأیید کند و نقشه‌برداری صحیح قطبیت را تأیید کند. ابزار ارزشمندی که به ندرت به طور جامع به کار گرفته می شود زیرا زمان را اضافه می کند و اکثر بودجه های نصب فرض می کنند که همه چیز فقط کار می کند.

راه حل جدیدتری در حال ظهور است: فیلدها-کانکتورهای قابل تغییر. MTP Elite Pro US Conec به تکنسین ها اجازه می دهد قطبیت را با استفاده از یک ابزار ساده تغییر دهند و اساساً نوع A را به نوع B در سایت- تبدیل کنند. SENKO آداپتورهایی با درج کلیدهای قابل جابجایی ارائه می دهد که می توانند 180 درجه بچرخند. این نوآوری‌ها سردرگمی قطبیت را از بین نمی‌برند، اما هنگامی که شخصی ناگزیر در هنگام راه‌اندازی ناهماهنگی‌ها را کشف می‌کند، دریچه‌ای برای فرار ایجاد می‌کنند.

برای سال‌ها، 12-اتصال فیبر MPO غالب بودند. آنها برنامه های اپتیک موازی 40G و 100G را کاملاً مطابقت دادند-هشت فیبر فعال، چهار فیبر تیره-و تبدیل به استاندارد واقعی شدند.

سپس 400G با رویکردهای رقیب وارد شد. DR4 از هشت فیبر با سرعت 100 گیگابیت بر ثانیه استفاده می کند که به راحتی در زیرساخت MPO-12 با چهار موقعیت فیبر استفاده نشده قرار می گیرد. SR4.2 هم همین کار را می کند. زندگی عمدتاً بدون تغییر ادامه یافت.

اما کاربردهای SR8 و DR8 به هر هشت فیبر نیاز دارند که با 100G در هر خط کار کنند، که هنوز از نظر فنی با MPO-12 مطابقت دارد. اختلال واقعی ناشی از اتصالات MPO-16 برای استقرار 800G است. فاصله پین های مختلف نیازهای مختلف آداپتور ناسازگار با زیرساخت های موجود

خوشه های هوش مصنوعی این فشار را به طرز چشمگیری تسریع می کنند. یک سیستم واحد NVIDIA DGX H100 به پهنای باند فابریک عظیم-چندین اتصال 400G یا 800G در هر GPU نیاز دارد. به هزاران پردازنده گرافیکی تبدیل می‌شوید و ده‌ها هزار اتصال فیبر با چگالی بالا نصب می‌کنید، که همگی به آداپتورهای درجه‌ای{7}}نیاز دارند که تلفات زیر 0.2 دسی‌بل را در طول سال‌های چرخه جفت‌گیری حفظ می‌کنند.

خنک کننده غوطه وری چین و چروک دیگری را اضافه می کند. آداپتورهای سنتی برای غوطه ور شدن در مایع دی الکتریک طراحی نشده بودند. رفتار آلودگی تغییر می کند. ویژگی های انبساط حرارتی متفاوت است. برخی از هایپراسکیلزرها در حال ارزیابی مجموعه‌های آداپتور مهر و موم شده هرمتیک هستند، اگرچه استانداردسازی محدود است.

پانل‌های آداپتور{0}}چگالی بالا از نظر تئوری عالی به نظر می‌رسند. چهل-درگاه MPO در یک پانل 1U؟ من را ثبت نام کنید-تا زمانی که واقعاً سعی کنید روی آن کار کنید.

دسترسی به انگشت پس از تراکم های خاص مشکل ساز می شود. کشیدن یک کانکتور بدون ایجاد مزاحمت برای همسایگان نیاز به دقت جراحی دارد. مکانیسم‌های قفل در کانکتورهای MPO کمکی نمی‌کنند. آنها نیاز به تعامل و جدایی عمدی دارند که فضاهای تنگ را پیچیده می کند.

شعاع خم شدن کابل محدودیت هایی را اضافه می کند. پچ کوردهای MPO معمولاً به حداقل شعاع خمشی قطر کابل 10 برابر نیاز دارند. در یک پنل 1U با 48 پورت، مسیریابی همه آن کابل ها بدون نقض الزامات خمیدگی نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد و معمولاً منجر به نصب نامرتب تر از مزایای تراکم توجیه شده می شود.

مشکل بازرسی هم هست بررسی وضعیت فرول از طریق میکروسکوپ نیاز به دسترسی فیزیکی دارد که معمولاً پانل‌های{1}}چگالی بالا ارائه نمی‌دهند. برخی از تاسیسات به طور کامل از بازرسی صرف نظر می کنند و نرخ خرابی بالاتر را به عنوان هزینه تراکم می پذیرند.

گرایش صنعت به سمت اتصال دهنده های فرم بسیار کوچک-SN، CS، MDC-در نهایت این پویایی ها را تغییر خواهد داد. این کانکتورها تعداد پورت‌های بالاتری را با ردپای کوچک‌تر امکان‌پذیر می‌کنند، اما به اکوسیستم‌های آداپتور متفاوتی نیاز دارند و در حال حاضر در برنامه‌های تخصصی متمرکز هستند.

همه آداپتورهای MPO یکسان ایجاد نمی شوند. مواد آستین تراز، دقت محفظه و سازگاری پین راهنما بین تولید کنندگان متفاوت است، گاهی اوقات به طور قابل توجهی.

آداپتورهای ممتاز شرکت‌هایی مانند US Conec یا SENKO سهم تلفات درج را زیر 0.1 دسی‌بل مشخص می‌کنند. گزینه های بودجه از تامین کنندگان دریایی ممکن است 0.2 دسی بل تعیین شود اما در واقع به طور قابل توجهی بالاتر است، به ویژه پس از چرخه های جفت گیری مکرر. آستین های برنز فسفر می پوشند. محفظه های پلیمری کمی خم می شوند. بیش از صدها اتصال، تخریب جمع می شود.

برخی از آداپتورها شامل درپوش‌های گرد و غبار هستند که در واقع متصل می‌مانند. دیگران دائما آنها را می ریزند. جزئیات جزئی تا زمانی که به دنبال مشکلات آلودگی در نصبی باشید که نیمی از درگاه‌های خالی آداپتور در معرض زباله‌های محیطی هستند.

برای برنامه‌های تک حالته APC، کیفیت آداپتور بسیار مهم‌تر می‌شود. پولیش با زاویه 8 درجه به تراز زاویه ای دقیق نیاز دارد یا از دست دادن برگشت به شدت رنج می برد. یک آداپتور چند حالته ارزان ممکن است عملکرد قابل قبولی داشته باشد. یک آداپتور APC تک حالته ارزان اغلب این کار را نمی کند.

MPO Adapter

تولیدکنندگان مشخصات زیبایی را بر اساس شرایط آزمایشگاهی{0}}محیط های کنترل شده، اجزای تازه، تکنسین های آموزش دیده که دقیقاً رویه ها را دنبال می کنند منتشر می کنند. تاسیسات میدانی به روش های قابل پیش بینی از این ایده آل جدا می شوند.

گرد و غبار نخاله های ساختمانی. تکنسین ها برای رعایت ضرب الاجل عجله دارند. در حین نصب پچ کوردها روی آنها قرار گرفت. آداپتورهای نصب شده در پانل هایی که خود کمی خارج از تحمل بودند.

یکی از اپراتورهای مرکز داده معیارهای داخلی خود را به اشتراک گذاشت: اول-نرخ صدور گواهینامه برای نصب MPO trunk حدود 87٪ است. سیزده درصد نیاز به نوعی اصلاح-نظافت، تعویض کانکتور، گاهی اوقات تعویض آداپتور دارند. در نصب 10000 اتصال، این 1300 نقطه مشکل است که نیاز به بررسی دارد.

اپراتورهای هوشمند اکنون زمان بازرسی و تمیز کردن را مستقیماً در برنامه‌های نصب اختصاص می‌دهند، نه اینکه خرابی‌ها را به عنوان استثنا در نظر بگیرند. آنها آداپتورها و کانکتورهای یدکی دارند. آنها تکنسین ها را به طور خاص در مورد مدیریت MPO، جدا از آموزش عمومی فیبر، آموزش می دهند.

پذیرش MPO{5}}16 با 800G تسریع می‌یابد و در نهایت 1.6T تبدیل به جریان اصلی می‌شود. فرمت تک ردیفی 16 فیبر با رابط های فرستنده گیرنده در حال ظهور بهتر از آرایش 12 فیبر قدیمی سازگار است. برخی از سازگاری های عقب از طریق پانل های آداپتور وجود دارد، اما نصب های جدید به طور فزاینده ای در زیرساخت های 16 فیبر استاندارد می شوند.

ساده سازی مدیریت قطبیت همچنان یک حوزه توسعه فعال است. محصولات میدانی{1}}قابل تغییر جنسیت و قطبیت نیاز به موجودی‌های رابط گسترده را کاهش می‌دهند. برخی از تولیدکنندگان در حال بررسی سیستم‌های قطبی جهانی هستند که تمایزات روش A/B/C را به طور کامل حذف می‌کنند، اگرچه چالش‌های استانداردسازی همچنان ادامه دارد.

الزامات تلفات بسیار-کم- همچنان سخت تر می شود. از آنجایی که بودجه لینک های نوری با نرخ داده های بالاتر کاهش می یابد، هر جزء در کانال مورد بررسی دقیق قرار می گیرد. آداپتورهایی که امروز 0.1 دسی بل کمک می کنند، ممکن است نیاز داشته باشند فردا به 0.05 دسی بل برسند، که دقت تولید را به سمت محدودیت هایی سوق می دهد که به طور قابل توجهی بر هزینه تأثیر می گذارد.

سیستم‌های بازرسی و نظافت خودکار شاید عملی‌ترین پیشرفت نزدیک-مدت باشد. واحدهای دستی که میکروسکوپ را با تعیین گذر/شکست الگوریتمی ترکیب می‌کنند در حال تبدیل شدن به تجهیزات استاندارد هستند. برخی از فروشندگان ایستگاه های نظافت رباتیک را برای-تجهیزات پایانی با حجم بالا ارائه می دهند.

آداپتور فروتن به این زودی از زیرساخت فیبر محو نخواهد شد. بسیاری از ارتباطات جهان به اتصالات جفت{1} قابل اعتماد بستگی دارد تا در معرض خطر رها شدن رابط های مکانیکی اثبات شده باشد. اما نوار "کیفیت قابل قبول" همچنان در حال افزایش است و تاسیساتی که آداپتورها را به عنوان اقلام کالا در نظر می گیرند، در حال کشف این موضوع هستند که این رویکرد با تقاضاهای پهنای باند مدرن مقیاس نمی شود.

یک نکته برای هر کسی که نصب‌های بزرگ را مشخص می‌کند: نمونه‌های فیزیکی را از تامین‌کنندگان آداپتور خود درخواست کنید و آن‌ها را با مارک‌های اتصال دهنده خاص خود قبل از انجام خریدهای حجمی آزمایش کنید. استانداردهای سازگاری سازگاری اولیه را تضمین می کنند، اما عملکرد از دست دادن درج به طور معنی داری بین ترکیب های سازنده متفاوت است. زمان صرف شده برای اعتبارسنجی جفت شدن اجزا قبل از استقرار در مقایسه با عیب یابی اتصالات حاشیه ای در هزاران پورت، بی اهمیت است.