فناوری تقسیم فیبر عمومی
اتصال فیبر شامل اتصال دو کابل فیبر نوری به یکدیگر برای ایجاد ارتباط نوری بین دو فیبر نوری فردی است. قطع شدن فیبر نوری معمولاً منجر به کاهش نور و بازتاب کمر نسبت به خاتمه می شود.
در صورتی که کابل برای یک کشش مستقیم بیش از حد طولانی باشد ، لازم است که تقسیم شود و یا شما باید تعدادی از انواع مختلف کابل را مخلوط کنید (مانند آوردن یک کابل 48 فیبر و اتصال آن به شش کابل فیبر 8). و البته ، ما برای ترمیم الیاف نوری آسیب دیده هنگام نصب ، تصادف یا استرس ، از اسپلایس استفاده می کنیم. پس از مشکل شماره یک کابل های گیاهان خارج ، کنده کاری و برش کابل دفن شده ، معمولاً به دلایل واضح به آن "محصور شدن در پشت" گفته می شود. طراحی سیستم ممکن است نیاز داشته باشد که اتصالات فیبر دارای خواص نوری خاص (از دست دادن کم) باشد که فقط با اتصال فیبر برآورده می شود. طراحان سیستم به طور کلی هر زمان که اتصال یا قطع مکرر غیر ضروری یا ناخواسته باشد ، به فیبر چسبندگی احتیاج دارند.
تقسیم فیوژن و تقسیم مکانیکی
شکاف ها اتصالات "دائمی" بین دو فیبر هستند. دو روش متداول برای پیوستن به کابل های فیبر نوری وجود دارد - فیوژن تقسیم و تقسیم مکانیکی ، و انتخاب معمولاً براساس هزینه یا محل است. بیشتر اتصالات مربوط به کابلهای SM گیاه در فاصله طولانی است ، نه LAN های چند حالته ، بنابراین اگر کارهای خارج از کارخانه SM را انجام دهید ، می خواهید یاد بگیرید که چگونه شکاف را بخورید. اگر بیشتر LAN های MM را انجام می دهید ، ممکن است هرگز شکافی مشاهده نشود.
اتصال فیوژن عمل پیوستن به دو فیبر نوری با استفاده از گرما به پایان است. هدف این است که دو فیبر را با هم فیوز کنیم به گونه ای که نور عبور از الیاف توسط پاره پاشیده نشده یا بازتاب پیدا کند و به همین ترتیب شکاف و ناحیه اطراف آن تقریباً به اندازه خود فیبر باکره قوی باشد.
اصل ادغام فیوژن این است که دو انتهای فیبر لخت (با روکش های برداشته شده) تحت تأثیر گرما به هم چسبیده می شوند. به طور دقیق تر ، انتهای فیبر در ابتدا با هم فاصله نزدیک دارند و فاصله کمی بین آن وجود دارد. پس از گرم کردن آنها برای مدتی کوتاه به گونه ای که سطح ها ذوب شوند ، به یکدیگر فشار می یابند ، به گونه ای که انتهای آنها به هم متصل می شوند. در اتصالات فیوژن ، از بین رفتن شکاف یک عملکرد مستقیم زاویه ها و کیفیت دو چهره انتهایی فیبر است. در هنگام انجام اتصال به فیبر نوری فیوز نوری ، معمولاً افراد برای محافظت از لکه های فیبر بعد از انجام کار ، به محافظت از آستین های محافظت شده از گرما Shrink Tube استفاده می کنند.
تقسیم مکانیکی یک شکاف فیبر است که در آن وسایل و مواد مکانیکی تراز و اتصال فیبر را انجام می دهند. اتصال مکانیکی اتصالی نوری است که در آن الیاف دقیقاً توسط یک مونتاژ خود نگه داشته شده و در جای خود نگه داشته می شوند ، نه پیوند دائمی. این روش دو انتهای فیبر را به خط مرکزی متصل می کند ، هسته های آنها را تراز می کند تا نور از یک فیبر به دیگری منتقل شود. پیچ خوردگی فیبر نوری مکانیکی برای ترمیم سریع مورد استفاده قرار می گیرد و هنگامی که فقط تعداد کمی از شکافها مورد نیاز است ، میانگین هزینه آن برای یک تکه فیبر نوری واحد زیاد است.
در مورد عملکرد هر روش چسبندگی ، تصمیم اغلب براساس صنعت شما در حال کار است. درهم ریختگی فیوژن باعث کاهش تلفات و بازتاب کمتری نسبت به پیرایش مکانیکی می شود. شکاف های فیوژن در درجه اول با فیبر یک حالت استفاده می شوند که به عنوان اسپلیک مکانیکی با فیبرهای تک و چند حالت کار می کنند. تجهیزات لازم برای انجام اتصالات فیوژن ، به نام فیکسچر اسپویلر ، از نظر تجاری با طیف گسترده ای از مدل ها در دسترس است.
